چرا سریال وانداویژن همچنان از VisionQuest بهتر است؟

نبردی در ذهن ویژن

0/10 ۰ 11 دقیقه قبل یادداشت (تلویزیون) اشتراک‌گذاری

سریال ویژن کوئست با وجود ایده‌های خلاقانه و بازگشت درخشان ستارگانش، به خاطر تعدد خطوط داستانی نمی‌تواند به انسجام و شکوه وانداویژن دست یابد. در این مقاله، به مقایسه دو سریال VisionQuest و WandaVision می‌پردازیم و نقاط ضعف مجموعه تلویزیونی جدید مارول و دیزنی را بررسی می‌کنیم.

همان‌طور که انتظار می‌رفت، ویژن کوئست اکنون به عنوان اثری خلاقانه و جذاب در دنیای سینمایی مارول (MCU) لقب گرفته است. با این حال، این مجموعه تلویزیونی نتوانست از زیر سایه معمار ساختارشکن خود یعنی وانداویژن بیرون بیاید. این سریال با بازگشت ستارگان محبوبی همچون پل بتانی (Paul Bettany) در نقش ویژن (Vision) و جیمز اسپایدر (James Spader) در نقش اولتران (Ultron)، نقطه پایانی بر یک سفر ابرقهرمانی می‌گذارد که سال‌ها پیش با فیلم پرحاشیه انتقام جویان: عصر اولتران (Avengers: Age of Ultron) آغاز شده بود. داستان در این سریال عمیق‌تر از همیشه پیش می‌رود و به طور مفصل به مفاهیمی چون احساس، عشق و در نهایت انسان بودن می‌پردازد. بتانی و اسپایدر هر دو در نقش‌های خود می‌درخشند و این سریال، به‌ویژه برای طرفداران سرسخت مارول، حکم پاداشی ارزشمند برای یک دهه وفاداری به این مجموعه را دارد.

از نظر بصری، بسیاری از سکانس‌های ویژن کوئست به معنای واقعی کلمه خیره‌کننده‌ هستند. این زیبایی به ویژه زمانی به اوج می‌رسد که اولتران به همراه هوش‌های مصنوعی نام‌آشنای مارول نظیر فرایدی (F.R.I.D.A.Y)، جارویس (J.A.R.V.I.S)، دامی (DUM-E)، یو (U) و همچنین ایدیت (E.D.I.T.H) که پیش‌تر در مرد عنکبوتی: دور از خانه (Spider-Man: Far From Home) دیده بودیم، در کاخ ذهنی شرلوک‌گونه و الهام‌گرفته از دهه ۶۰ میلادی ویژن به جستجو می‌پردازند. آن‌ها در اعماق هارد دیسک او کندوکاو می‌کنند تا به این نسخه جدید کمک کنند با هویت تازه‌اش کنار بیاید و آن را بپذیرد. او خاطرات ویژن اصلی را در سر دارد، اما این اتفاق تنها به لطف بازآفرینی او توسط واندا ماکسیموف (Wanda Maximoff) در هکس (Hex) رقم خورده است. این حقیقت چه مفهومی برای ویژن سفید به همراه دارد؟ و مهم‌تر از آن، چه تاثیری بر رابطه او با تامی ماکسیموف (Tommy Maximoff)، پسر خلق‌شده واندا و ویژن وست‌ویو (Westview) خواهد گذاشت؟ درک و هضم این حجم از اطلاعات پیچیده، برای ذهن واقعا سنگین است.

با وجود تمام این جذابیت‌ها و البته زمینه‌سازی عالی برای یک پایان‌ مهیج، ویژن کوئست در برخی لحظات از مسیر تمرکزش فاصله می‌گیرد. روایت داستان مدام بین آشفتگی‌های ذهن ویژن، تلاش‌های او برای برقراری رابطه پدر و پسری با تامی، قرارداد مرموز پالادین (Paladin)، نقشه‌های شوم اولتران و کشتار به راه افتاده توسط یک سینتزوید (Synthezoid) جدید، سرگردان است. به نظر می‌رسد سازندگان فراموش کرده‌اند چه عنصری اولین سریال مارول در پلتفرم دیزنی پلاس را تا این حد به اثری ماندگار تبدیل کرده بود! در وانداویژن (WandaVision)، علی‌رغم تمام کمدی‌های موقعیت (سیتکام) و تلاش‌های ناامیدانه سازمان سورد (SWORD) برای نفوذ به وست‌ویو، هسته اصلی داستان همواره حول یک محور مشخص، ملموس و به‌شدت احساسی می‌چرخید.

سریال VisionQuest – ویژن کوئست | داستان، بازیگران، تاریخ پخش و تریلر

هر آنچه باید بدانید

چرا ویژن کوئست نمی‌تواند شکوه وانداویژن را تکرار کند؟

اکنون که ۵ سال از پخش وانداویژن و انتشار ده‌ها سریال دیگر پس از آن می‌گذرد، این اثر همچنان یکی از درخشان‌ترین دستاوردهای تلویزیونی مارول به شمار می‌رود؛ اثری که با جسارت تمام، یک درام روان‌شناختی و شخصیت‌محور را با یک معمای فانتزی و ابرقهرمانی ترکیب کرد. هرچند آن سریال هم خطوط داستانی متفاوتی از جمله فلش‌بک‌های زندگی واندا پس از انتقام‌جویان: پایان بازی (Avengers: Endgame) و عملیات سورد برای درهم‌شکستن هکس را دنبال می‌کرد، اما در نهایت تمام این خرده‌روایت‌ها در خدمت نمایش اندوه واندا و تقلاهای او برای حفظ این زندگی خیالی جدید بودند.

در وانداویژن شخصیت‌هایی همچون ویژن، تامی، بیلی (Billy)، آگاتا هارکنس (Agatha Harkness) و حتی مونیکا رمبو (Monica Rambeau)، همگی در پیشبرد داستان واندا نقش مکمل را ایفا می‌کردند و سریال لحظه‌ای تمرکز خود را از دست نمی‌داد. متاسفانه، خبری از این انسجام در ویژن کوئست نیست. در این سریال، خواسته‌ها و انگیزه‌های اولتران، تامی و جوکاستا (Jocasta) به اندازه نیازهای خود ویژن در روند داستان اهمیت پیدا کرده‌اند. وقتی شخصیت‌های دیگری نظیر فینیاس هورتون (Phineas Horton) و جیم (JIM) با نقش‌آفرینی‌های تحسین‌برانگیز بتانی، در کنار لیزا (Lisa)، دوست تامی، و چندین هوش مصنوعی را هم به این معادله اضافه کنید، متوجه می‌شوید که سریال بیشتر شبیه یک درام گروهی به نظر می‌رسد! این در حالی است که قرار بود ویژن کوئست یک روایت عمیق شخصیتی را به تصویر بکشد.

بدیهی است که داستان‌گویی گروهی به‌خودی‌خود نقطه ضعف محسوب نمی‌شود. سریال آگاتا تمام مدت (Agatha All Along) نیز به عنوان اولین دنباله غیررسمی وانداویژن رویکردی گروهی داشت، اما این انتخاب در آن مجموعه بسیار هدفمندتر پیاده‌سازی شده بود. آگاتا برای رسیدن به خواسته‌هایش به آن شخصیت‌ها نیاز مبرم داشت و چون سرنوشت آن‌ها به یکدیگر گره خورده بود، روایت اصلی هرگز در میان خرده‌داستان‌ها گم نمی‌شد. با این حال، سوال اصلی این است که آیا سفر درونی ویژن برای پذیرش هویت و توانایی حس احساس، واقعا به این حجم از مهره‌های متحرک و خطوط داستانی فرعی نیاز داشت؟ البته که می‌دانیم پاسخ به این پرسش چندان هم کار آسانی نیست.

از سوی دیگر، هر دو سریال پیشین از یک دیدگاه خلاقانه و ساختار منسجم‌تر بهره می‌بردند. پناه بردن واندا به دنیای سیت‌کام‌ها دلیل موجهی داشت و آزمون‌های ترکیبی ژانرها در جاده ساحره‌ها (Witches’ Road) در سریال آگاتا نیز از چارچوب مشخصی پیروی می‌کرد. اما در VisionQuest، جابه‌جایی‌های مداوم میان عمارت ذهنی ویژن، فضای سفید جوکاستا، لندن و مادریپور، گاهی این حس را القا می‌کند که مخاطب به طور همزمان در حال تماشای چند سریال جداگانه است. با وجود اینکه عمارت دیجیتالی در این سریال در واقع نقش همان هکس یا جاده ساحره‌ها را ایفا می‌کند، اما داستان بیش از حد اسیر کلیشه‌های رایج ابرقهرمانی شده و مدام به مسیرهای جدیدی کشیده می‌شود که چندان باب میل ما نیست.

اولتران در VisionQuest | اشتباهی که مارول نباید مرتکب می‌شد

اشتباه مارول درباره شرورها

آیا سه‌گانه اسکارلت ویچ بهترین مجموعه سه‌قسمتی مارول است؟

با تمام این تفاسیر، ویژن کوئست همچنان اثری درگیرکننده و پایانی آبرومندانه برای سه گانه غیررسمی اسکارلت ویچ (Scarlet Witch) در دنیای سینمایی مارول به حساب می‌آید. بدون هیچ شکی، این اثر جایگاهی بسیار بالاتر از سریال‌های عجولانه مارول نظیر تهاجم مخفی (Secret Invasion) و شی هالک: وکیل دادگستری (She-Hulk: Attorney at Law) دارد.

این سریال نیز مانند آثار پیشین خود، مفاهیم عمیقی مثل عشق، غم از دست دادن، بحران هویت و چالش‌های پدر و مادر بودن را با احساسات فراوان به تصویر می‌کشد و در عین حال، روش‌های تازه‌ای را در داستان‌گویی امتحان می‌کند. اگر قرار باشد پرونده ویژن در همین نقطه بسته شود، به خصوص که هنوز حضور پل بتانی در فیلم انتقام جویان: روز نابودی (Avengers: Doomsday) نیز به طور رسمی قطعی نشده، می‌توان گفت که شاهد یک خداحافظی باشکوه، موثر و شرافتمندانه هستیم.

این سه اثر به خوبی ثابت می‌کنند که ژانر ابرقهرمانی تا چه اندازه پتانسیل خلاقیت و نوآوری دارد. به همین خاطر، استودیو مارول نباید خود را به فرمول‌های همیشگی محدود کند؛ بلکه می‌تواند با استفاده از سبک‌ها و ساختارهای متنوع، داستان‌های کوچک‌تر و شخصیت‌محوری را روایت کند که همزمان باعث گسترش جهان سینمایی (MCU) نیز می‌شوند.

درست مانند سه‌گانه تحسین‌شده نگهبانان کهکشان (Guardians of the Galaxy) به کارگردانی جیمز گان (James Gunn)، در اینجا نیز با داستان یک خانواده طرف هستیم؛ خانواده‌ای که از دل عشق و دردهای عمیق به وجود آمده و متحد در کنار هم مانده‌اند تا یکی از انسانی‌ترین مفاهیم را به نمایش بگذارند. رسالت اصلی بهترین آثار ابرقهرمانی، نمایش ضعف‌های انسانی موجودات بی‌نهایت قدرتمند است تا برای مخاطب قابل‌درک شوند؛ هدفی که ویژن کوئست و سایر عناوین سه‌گانه اسکارلت ویچ به بهترین نحو ممکن به آن دست یافته‌اند.

کلاینت مرموز در سریال VisionQuest کیست؟

راز چهره سبیل‌دار

قصه ما در سریال ویژن کوئست با تمام فراز و نشیب‌هایش به پایان می‌رسد، اما قهرمان داستان باز هم نمی‌تواند از زیر سایه وانداویژن بیرون بیاید. ویژن در این ماجراجویی با ورود به کاخ ذهنی‌اش و مواجهه با اولتران، تصاویری را می‌سازد که تا مدت‌ها در ذهن تماشاگران باقی می‌ماند. با این وجود، شلوغی بیش از حد داستان با حضور شخصیت‌های جدید، باعث شده تا آن حس عمیق و تنهایی قهرمان داستان در شلوغی‌ها فراموش شود. جالب است بدانید که راوی اصلی این هشت قسمت یعنی تری ماتالاس، این قصه را فقط برای سرگرمی نساخته و آن را به کلیدی برای ورود به فاز ششم مارول تبدیل کرده است. در نهایت، این داستان پرتنش، قهرمانان آسیب‌دیده ما را برای رویارویی با اتفاقات سرنوشت‌ساز در فیلم انتقام جویان: روز نابودی (Avengers: Doomsday) آماده می‌کند.

لازم به ذکر است که فصل اول سریال ویژن کوئست از طریق شبکه دیزنی پلاس پخش می‌شود. قسمت هشتم که اپیزود پایانی سریال محسوب می‌شود، در تاریخ ۱۱ نوامبر (۲۱ آبان ماه پیش‌رو) روی آنتن خواهد رفت تا به تمامی معماهاهای باقی مانده سریال پاسخی قطعی بدهد. ناگفته نماند که مارول از همان ابتدا یک مینی سریال تک فصلی برای ویژن کوئست در نظر گرفته بود و به همین خاطر، هواداران مارول نباید منتظر ساخت و پخش فصل دوم سریال بمانند.

در پایان این مقاله، دیدگاه شما در رابطه با مقایسه کیفیت سریال ویژن کوئست (VisionQuest) با آثار پرطرفداری نظیر وانداویژن (WandaVision) چیست؟ آیا شما هم موافق هستید که ویژن کوئست فقط به لطف حضور اولتران و نوستالژی‌بازی زنده مانده و در برابر وانداویژن شکست خورده است؟ علی‌رغم تمامی این نقاط ضعف، آیا سریال ویژن کوئست توانست انتظارات شما را به خوبی برآورده کند؟ فراموش نکنید که نظرات و تحلیل‌های شخصی خود را با ما و دیگر کاربران رسانه سرگرمی به اشتراک بگذارید.