#مهسا_امینی
سریال Person of Interest

چرا همین حالا باید به تماشای سریال Person of Interest بنشینید؟

«شما تحت نظر هستید»

سریال Person of Interest نمونه‌ای کم‌یاب از مجموعه‌‌ای بسیار فوق‌العاده است که در زمان بد تحت مالکیت افراد نامناسب بوده، اما با این حال همچنان به استانداردهایی فراتر از حد انتظار رسیده است؛ استانداردهایی که هنوز می‌تواند دیگران را مجذوب این سریال کند.

اگر از علاقه‌مندان پروپاقرص به فیلم و سریال نباشید، احتمالا کمتر نام مجموعه‌ی تلویزیونی Person of Interest به گوش‌تان خورده؛ سریالی جنایی/درامی که در پنج فصل بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ از شبکه CBS پخش شد. آن‌چه که تعجبتان را به همراه خواهد داشت، اسامی بزرگی است که در این سریال حضور دارند: جاناتان نولان که این روزها دیگر همه او را به لطف سریال Westworld و نقش پررنگش در نویسندگی فیلم‌های کریستوفر نولان می‌شناسند، تهیه‌کننده و خالق Person of Interest است. جیم کَویزل، بازیگر نقش مسیح در فیلم جنجالی The Passion of the Christ و مایکل امرسون که طرفداران پرشمار Lost قطعا هنرنمایی فوق‌العاده‌ی او را در نقش بنجامین لینوس به خاطر دارند، ستارگان اصلی این سریال هستند. تراجی پی. هنسون، بازیگر برنده‌ی جایزه‌ی اسکار (The Curious Case of Benjamin Button)، ایمی اکر (Angel) و سارا شاهی دوست‌داشتنی به همراه رامین جوادی به‌عنوان آهنگساز سریال، بخشی از نام‌های درخشان حاضر در این مجموعه هستند.

کیفیت POI البته صرفا به فهرست بلندبالای نام‌های بزرگ حاضر در آن محدود نمی‌شود. داستان سریال حول محور میلیاردر نابغه‌ای به نام هارولد فینچ با بازی امرسون می‌گذرد که پس از وقایع ۱۱ سپتامبر، دستگاه هوشمندی را با توانایی پیش‌بینی رخدادهای خشونت‌آمیز برای دولت آمریکا می‌سازد تا جلوی تراژدی‌های بزرگ بعدی را بگیرد. برخلاف انتظار او، دستگاه قادر است جنایت‌های بالقوه آدم‌های عادی جامعه را هم پیش‌بینی کند، اما این موارد از نظر دولت «بی‌ربط» تلقی شده و نادیده گرفته می‌شوند. بدین ترتیب خود فینچ دست به کار شده و یک مامور سابق CIA به نام جان ریس (جیم کویزل) با گذشته‌ای بسیار تاریک را به استخدام خود درمی‌آورد تا با همکاری هم، جلوی کشته شدن انسان‌های بی‌گناه را بگیرند. در این راه یک کارآگاه پلیس نیویورک به نام جاس کارتر (تراجی هنسون) در تعقیب فینچ و ریس است و قصد دارد از حقیقت ماجرا سر در بیاورد.

«دستگاه»، یک هوش مصنوعی پیشرفته است که تمام دوربین‌ها، میکروفون‌ها، ایمیل‌ها و تماس‌های تلفنی را رصد می‌کند.

نکته‌ای که سریال Person of Interest را برای نگارنده بسیار خاص می‌کند، استانداردهایی است که در بستری بسیار محدودکننده به آنها دست می‌یابد. عموم Network TVهای آمریکا از جمله CBS، علاقه‌ی شدیدی به پخش سریال‌های پلیسی متوسطی دارند که بسیار طولانی هستند و اصطلاحا به آنها “Case of The Week” یا «پرونده‌ی هفته» گفته می‌شود. این سریال‌ها بستر داستانی خاصی ندارند و صرفا هر هفته حل یک پرونده‌ی جنایی توسط نیروی پلیس یا کارآگاهان خصوصی را به تصویر می‌کشند. مجموعه‌های مشهور NCIS و CSI از مثال‌های بارز آن هستند که هر دو از شبکه CBS پخش می‌شوند. POI در همان قسمت اول با طرح داستان فردی آسیب‌دیده که انگیزه‌ای برای ادامه‌ی زندگی ندارد اما با دخالت یک فرد عجیب هدفی برای دنبال کردن پیدا می‌کند، نشان می‌دهد که چهارچوب‌هایش با سریال‌های «پرونده‌ی هفته» متفاوت است؛ اما ویژگی‌هایی چون فصل اول ۲۳ قسمتی و پرونده‌های پلیسی پرکننده یا به اصطلاح «فیلر»، این‌طور القا می‌کرد که این سریال یک NCIS دیگر است؛ به خصوص که طبیعت شبکه‌ی پخش‌کننده‌ی آن هم به این مسئله دامن می‌زد. با این اوصاف، نوع پیشرفت داستانی در فصل دوم و تغییر جهت کامل آن در فصل سوم، مسیر POI را از سریال‌های متوسط پلیسی CBS جدا می‌کند.

سریال Person of Interest دائم در حال اضافه کردن سرنخ‌های جدید است، اما تقریبا هیچکدام از آن‌ها اضافی نیستند و فقط اندکی صبر می‌طلبند تا در نقطه‌‌ای غیرمنتظره میخکوبتان کنند.

در واقع تقریبا تمام مینی‌داستان‌های هر قسمت که حول محور پیش‌گیری از یک جنایت حتمی می‌چرخند، سنگ بناهایی هستند که آرام‌آرام شخصیت‌ها، انگیزه‌ها، گذشته‌ها و ساز‌و‌کار دنیای شدیدا خاکستری سریال را تشکیل می‌دهند. اوج هنر نولان و دیگر نویسندگان سریال آن است که بر داستانی که می‌خواهند روایت کنند کنترل کاملی دارند و خوب می‌دانند چه زمانی باید کاراکتری را حذف یا اضافه کنند؛ اتفاقی که در POI به وفور رخ می‌دهد، اما هرگز افراط و تفریط به نظر نمی‌آید. پرداخت آهسته‌ی شخصیت‌ها با استفاده از فلش‌بک‌هایی معنی‌دار و فوق‌العاده، از لحاظ احساسی بیننده را درگیر کاراکترها می‌کند، حتی شرورترین‌شان. POI دائم در حال اضافه کردن سرنخ‌های جدید است، اما تقریبا هیچکدام از آن‌ها اضافی نیستند و فقط اندکی صبر می‌طلبند تا در نقطه‌‌ای غیرمنتظره، میخکوبتان کنند. این چینش و روایت عالی داستان، با بازی بی‌نقص بازیگران اثری دوچندان پیدا می‌کند؛ به‌عنوان مثال، امرسون و کویزل چنان عملکرد خوبی دارند که تفاوت‌های شخصیتی‌شان در دنیای واقعی را در سریال هم منعکس می‌کنند؛ همین تفاوت است که رابطه‌ی میان کاراکترهای این دو سریال را بسیار جذاب و دوست‌داشتنی می‌کند. سومین عنصر جادویی POI، موسیقی فوق‌العاده‌‌ی آن است. البته که چیزی کمتر از این هم از رامین جوادی انتظار نمی‌رود، اما یکی از تحسین‌برانگیزترین نکات سریال، سلیقه‌ای عالی در انتخاب آهنگ از گروه‌هایی مثل ریدیوهد و پینک فلوید برای لحظات کلیدی سریال است که اگر نسبت به محتوای آهنگ‌ها کنجکاو شوید، ارتباط این دسته از آهنگ‌ها با اتفاقاتی که در جریان است، به احتمال زیاد شگفت‌زده‌تان می‌کند.

عملکرد بازیگران سریال به خصوص مایکل امرسون و جیم کویزل فوق‌العاده است.

حالا شاید سوالی برای‌تان مطرح شده که چرا سریالی به این خوبی، چندان جریان‌ساز و مشهور نشده؟ دلایل زیادی در این مسئله دخیل است که تقریبا تمام آن‌ها به خود سریال و محتوایش بی‌ارتباط هستند. سریال Person of Interest در فصل پنجم به ۱۳ قسمت خلاصه شد و در نهایت شبکه‌ی CBS آن را کنسل کرد. مهم‌ترین علت آن، هزینه‌بر بودن پخش سریال توسط این شبکه بود؛ چرا که مالکیت آن به شرکت برادران وارنر تعلق داشت و سودی از فروش DVD‌های سریال و استریم آن عاید CBS نمی‌شد. حتی زمانی که سریال در فصول ابتدایی به سر می‌برد، تصمیمات عجیب CBS باعث کمتر دیده شدن آن می‌شد. سریال تازه پس از فصل دوم از طریق وب‌سایت CBS شروع به استریم کرد و بالاخره از فصل چهارم از طریق نت‌فلیکس در دسترس قرار گرفت؛ یعنی تا پیش از این، اگر بینندگان موفق به تماشای سریال از طریق تلویزیون در ساعات پخش نمی‌شدند، دیگر فرصتی برایش پیدا نمی‌کردند. با تمام این موارد POI موفق شد در فصل اول ۱۴ میلیون بیننده کسب کند و با فصل دوم حتی این رقم را ارتقا داد، اما CBS مثل دیگر شبکه‌های تلویزیونی آمریکا، برخلاف شبکه‌های کابلی و اینترنتی چون HBO و نت‌فلیکس اهمیت چندانی به تبلیغ و مارکتینگ سریال‌های حتی محبوب خود نمی‌دهد و POI نیز از همین مسئله ضربه خورد. اصرار این شبکه برای شبیه کردن سریال به NCIS به حدی بود که به گفته‌ی سازندگان، حتی در فصل کوتاه‌شده‌ی پنجم هم تاکید داشتند که باید اپیزودهای پرونده‌ی هفته بیشتر باشند. می‌توان گفت که پخش‌کننده‌ی سریال تمام تلاش خود را برای شکست خوردن ماجراهای فینچ و ریس به کار گرفت! با این وجود Person of Interest در هر فصل موفق شد مورد توجه مخاطبان و منتقدان قرار گیرد.

نولان و تیمش علی‌رغم کنسل شدن ناگهانی و ناعادلانه‌ی سریال پیش از ساخت فصل پنجم، موفق شدند بدون آنکه داستان ضربه چندانی بخورد، جمع‌بندی به نسبت خوبی ارائه کنند؛ به شکلی که قسمت پایانی سریال هیچ سوالی باقی نمی‌گذارد و پایان‌بندی بسیار راضی‌کننده و تاثیرگذاری دارد. سریال Person of Interest با کاراکترهای باورپذیر، معماهای جنایی جذاب و طرح مفاهیم پیچیده و بزرگی چون حریم خصوصی و اراده‌ی آزاد بشر، پکیج جذابی است که در زمان پخش، قربانی تصمیمات بد شبکه‌ی خود شد، اما حالا که تمام قسمت‌های آن در دسترس است، قطعا ارزش تماشا کردن را دارد.


نظرات

guest

6 دیدگاه
جدیدترین
قدیمی‌ترین بیشترین رای
Inline Feedbacks
View all comments
بالا