دردویل در برابر مرد عنکبوتی | چرا مت مورداک قدرتمندتر است؟

سرانجام مارول با انتشار کتاب آناتومی به سال‌ها بحث درباره بینایی و قدرت تمرکز و ادراکی دردویل (Daredevil) پایان داد؛ قدرتی که حتی مرد عنکبوتی هم به آن غبطه می‌خورد!

در میان قهرمانان تراز اول دنیای مارول، دردویل همیشه یک استثنا بوده است. او نه قدرت بدنی هالک (Hulk) را دارد و نه از تکنولوژی استارک برخوردار است، اما آنچه او را به کابوس تبهکاران محله هلز کیچن تبدیل کرده، پارادوکسی است که در وجودش نهفته است. در واقع، قدرت او دقیقا از دل یک معلولیت زاده شده است. مت مورداک (Matt Murdock) شاید چشمانش را در یک حادثه تراژیک از دست داده باشد، اما همان حادثه و همان نقطه ضغف، او را به چیزی فراتر از یک انسان بینا تبدیل کرده که حتی از برخی ابرقهرمانان از جمله اسپایدرمن هم قوی‌تر است.

از توهم بصری تا واقعیت علمی؛ دردویل دقیقا چگونه می‌بیند؟

سال‌ها بود که میان طرفدارهای پروپاقرص مارول بر سر چگونگی دیدن دردویل اختلاف نظر وجود داشت. برخی تصور می‌کردند او تصاویر را به صورت هاله‌های آتشین می‌بیند و برخی دیگر فکر می‌کردند او اصلا دنیای اطراف خود را نمی‌بیند و فقط بر اساس صدا، حرکت می‌کند. در میان گمانه‌زنی‌ها، سرانجام مارول در کتاب تحلیلی آناتومی مارول (Marvel Anatomy) که از زبان دانشمندان واکاندا (Wakanda) روایت می‌شود، به این ابهامات پایان داد و پرده از راز اصلی دردویل برداشت. واقعیت این است که مت مورداک (Matt Murdock) به معنای کلاسیک کلمه چیزی را نمی‌بیند. مغز او به کمک حواس تقویت‌شده‌ خود، یک مدل‌سازی سه‌بعدی و تک‌رنگ از محیط انجام می‌دهد. این یعنی او در ذهن خود، نقشه‌ای دقیق و لحظه‌ای از تمام اشیاء و افراد پیرامونش دارد؛ نقشه‌ای که برخلاف چشم انسان، نیازی به نور ندارد.