قوی‌ترین شرورهای انیمه که فقط به خاطر نویسندگی ضعیف شکست خوردند
1%
  • 0/10

قوی‌ترین شرورهای انیمه که فقط به خاطر نویسندگی ضعیف شکست خوردند

موانعی در راه قهرمان

قوی‌ترین شرورهای انیمه که فقط به خاطر نویسندگی ضعیف شکست خوردند ۰ 2 ساعت قبل مقالات جانبی انیمه کپی لینک

شرورهای انیمه که به خاطر نویسندگی شکست خوردند: لایت یاگامی (Light Yagami)، سل کامل (Perfect Cell) و مادارا اوچیها (Madara Uchiha)

بیشتر اوقات، نقش شرورهای انیمه این است که مانعی در راه قهرمان باشد. قهرمان در نهایت با تلاش و همکاری بر او پیروز می‌شود. به همین دلیل، یک آنتاگونیست مؤثر کسی است که چالش واقعی ایجاد می‌کند، اما قابل شکست دادن است. این شکست به قهرمان اجازه رشد می‌دهد. بسیاری از بهترین شرورهای انیمه این نقش را کامل ایفا می‌کنند. آن‌ها داستان خود را بهتر می‌کنند و اثری ماندگار بر طرفداران می‌گذارند.

با این حال، موارد زیادی هم وجود داشته که یک شرور آنقدر قدرتمند شده که شکست دادنش برای قهرمانان تقریباً غیرممکن بوده است. قهرمانان برای پیروزی مجبور شده‌اند به نیروهای بیرونی تکیه کنند. این موارد به پایان‌هایی ضعیف و ناامیدکننده منجر می‌شوند. چنین پایان‌هایی نه تنها طرفداران را ناراضی می‌کنند، بلکه به اعتبار خود شرورها هم آسیب می‌زنند.

این فهرست به ده نمونه از قوی‌ترین شرورهای انیمه می‌پردازد که فقط به خاطر نویسندگی ضعیف شکست خوردند. در هر مورد، شرور به شکلی شکست خورده که بیشتر شبیه یک راه‌حل اجباری است تا نتیجه طبیعی داستان. این شرورها با قدرت و هوش خود، قهرمانان را در تنگنا قرار داده بودند. اما نویسندگان برای پایان دادن به داستان، راهی انتخاب کردند که چندان قانع‌کننده نبود.

۱۰. ناروتو و ساسکه با هم هم نتوانستند مادارا اوچیها را شکست دهند

مادارا اوچیها (Madara Uchiha) یکی از قدرتمندترین و نمادین‌ترین شرورهای انیمه در تاریخ است. او جنگجویی افسانه‌ای بود که تمام دنیای شینوبی از او می‌ترسیدند. قدرت فوق‌العاده و حیله‌گری‌اش زبانزد بود. او در دوره‌ای پر از درگیری و مرگ به دنیا آمد. این مرد بی‌رحم بزرگ شد و باور داشت که تنها راه رسیدن به صلح، مجبور کردن بشریت به زندگی در یک رویای ابدی است. او بیش از یک قرن را صرف ساختن نقشه‌ای کامل برای رسیدن به هدفش کرد. در این مدت، قدرتش را به سطحی افسانه‌ای رساند.

در جنگ چهارم بزرگ نینجا، مادارا حریفی به طرز خیره‌کننده قدرتمند نشان داد. او می‌توانست با ناروتو و ساسکه در اوج قدرتشان بجنگد، بدون اینکه حتی عرق کند. برای شکست دادن او، سریال مجبور شد شروری کاملاً جدید معرفی کند: کاگویا (Kaguya). او بدن اوچیها را تصاحب کرد و هوشیاری‌اش را پاک کرد. هیچ راه دیگری برای شکست دادن مادارا وجود نداشت، چون او قدرت بسیار زیادی به دست آورده بود.

این پایان یکی از بحث‌برانگیزترین لحظات Naruto Shippuden است. بسیاری از طرفداران معتقدند که مادارا به عنوان شرور اصلی جنگ، شایسته پایان بهتری بود. معرفی ناگهانی کاگویا، حس یک راه‌حل اجباری را منتقل می‌کند.

۹. شکست یهواچ (Yhwach) هم پیچیده بود و هم ناامیدکننده

در طول دهه‌ها، صنعت انیمه شخصیت‌های زیادی معرفی کرده که قدرتشان فراتر از درک انسانی است. این توانایی‌های خدای‌گونه اغلب برای بالا بردن سطح خطر نبرد استفاده می‌شوند. نمونه‌اش یهواچ در Bleach است. توانایی امضای پادشاه کوینسی، یعنی Almighty، به او اجازه می‌داد نه تنها همه آینده‌های ممکن را ببیند، بلکه واقعیت را دستکاری کند و آن‌ها را به هم پیوند بزند.

قدرت یهواچ برای قهرمانان بیش از حد زیاد بود. حتی آخرین شکل ایچیگو (Ichigo) هم قابل مقایسه نبود. شرور آن را قبل از اینکه بتواند ظاهر شود، نابود کرد. قهرمانان مجبور شدند نقشه‌ای به شدت پیچیده طراحی کنند که به شدت به محافظت داستانی (plot armor) وابسته بود. هدف این نقشه پایان دادن به برنامه‌های پادشاه کوینسی بود.

این پایان نشان می‌دهد که وقتی یک شرور بیش از حد قدرتمند می‌شود، نویسنده گاهی چاره‌ای جز توسل به راه‌حل‌های پیچیده ندارد. اما این راه‌حل‌ها معمولاً رضایت‌بخش نیستند.

۸. تتا کیساکی (Tetta Kisaki) کشته شد چون تاکمیچی نمی‌توانست او را شکست دهد

برخلاف بسیاری از شونن‌های عصر مدرن، Tokyo Revengers درباره جنگجویان فراطبیعی با قدرت خدایی نیست. به همین دلیل، بیشتر طرفداران تعجب نکردند وقتی شرور اصلی نیمه اول سریال، تتا کیساکی، معرفی شد. او قوی‌ترین مبارز سریال نبود. اما این آنتاگونیست باهوش بارها نشان داد که از بیشتر اعضای دیگر بازیگران برتر است.

کیساکی هیچ توانایی ویژه‌ای نداشت. با این حال، هوش او به تنهایی برای خنثی کردن هر تلاشی از سوی تاکمیچی (Takemichi) کافی بود. قهرمان هر کاری می‌کرد، تتا تسلیم نمی‌شد. او حتی وقتی قهرمان مزیت سفر در زمان را داشت، از او باهوش‌تر بود. در پایان، کیساکی در رویارویی نهایی با تاکمیچی با یک کامیون تصادف کرد. این مرگ غیرمنتظره بیشتر طرفداران را ناراضی گذاشت.

این نوع پایان نشان می‌دهد که گاهی نویسنده برای خلاص شدن از یک شرور باهوش، به رویدادی تصادفی متوسل می‌شود. چنین راه‌حلی حس رضایت را از بین می‌برد.

۷. مروئم (Meruem) هرگز اجازه نیافت تمام پتانسیلش را نشان دهد

مروئم یکی از باهوش‌ترین و ماهرترین شرورهای انیمه در تاریخ معرفی شد. او فرمانروای بی‌رحم و خونسرد گونه مورچه‌های کیمرا در Hunter x Hunter بود. او علاوه بر هوش برترش که می‌توانست از آن نهایت استفاده را ببرد، جنگجویی خبره هم بود. او از بیشتر مبارزان سریال بسیار قوی‌تر بود.

به نظر می‌رسید هیچ‌کس در بازیگران اصلی توانایی یا قدرت خام شکست دادن مروئم در نبرد را ندارد. به همین دلیل، آن‌ها تصمیم گرفتند از تشعشعات یک انفجار هسته‌ای استفاده کنند. شرور از انفجار اولیه جان سالم به در برد. اما مواد رادیواکتیو باقی‌مانده او را به شدت مسموم کرد. او اندکی بعد تسلیم بیماری شد. این پایان بسیاری از طرفداران را ناامید کرد. آن‌ها می‌خواستند ببینند قهرمانان از او پیشی می‌گیرند.

مرگ مروئم از نظر روایی عمیق است. اما از نظر مبارزه، حس یک پایان ناتمام را دارد.

۶. لایت یاگامی (Light Yagami) فقط به خاطر شانس گیر افتاد

لایت باهوش، بی‌احساس و مصمم بود. او می‌خواست جهانی بسازد که در آن به عنوان خدایی عادل و بی‌رحم پرستیده شود. او تا به حال یکی از بحث‌برانگیزترین شرورهای انیمه است. از همان ابتدای انیمه Death Note، قهرمان اصلی به عنوان نابغه‌ای واقعی تصویر شد. او می‌توانست به راحتی اطرافیانش را دستکاری کند، حتی بزرگ‌ترین کارآگاه جهان را.

پس از مرگ بحث‌برانگیز L، طرفداران پرسیدند چطور ممکن است لایت به عدالت سپرده شود. هیچ‌کس دیگری در داستان دفترچه مرگ به اندازه کافی ماهر نبود که از او باهوش‌تر باشد. به همین دلیل، سریال به کشف شدن کیرا (Kira) تکیه نکرد. بلکه به اشتباهات زیردستان او در چند موقعیت تکیه کرد. این اشتباهات به نیر (Near) مجموعه کاملی از شرایط را داد تا هویت لایت را کشف کند. این کشف حس به دست آمده یا رضایت‌بخش را ندارد.

این پایان یکی از بحث‌برانگیزترین پایان‌های انیمه است. بسیاری معتقدند که لایت باید با یک رقیب واقعاً هم‌سطح شکست می‌خورد، نه با یک سری اشتباهات تصادفی.

۵. آتم (Atem) مجبور شد سرنوشت را تغییر دهد تا آیگامی (Aigami) را شکست دهد

فرنچایز انیمه Yu-Gi-Oh! با شرورهای قدرتمندی آشناست که توانایی‌هایشان خطری نه تنها برای قهرمانان، بلکه برای کل جهان است. آیگامی، آنتاگونیست اصلی فیلم Dark Side of Dimensions، هم از این قاعده مستثنی نیست. او دارنده Plana بود، یک شیء جادویی باستانی که می‌توانست افراد، خاطرات و اشیا را از هستی پاک کند. قدرت او پس از ادغام با Millennium Ring به شدت افزایش یافت. این حلقه بقایای انرژی تاریک زورک (Zorc) را در خود داشت.

یوگی (Yugi) و کایبا (Kaiba) مجبور شدند با هم علیه این حریف چشمگیر دوئل کنند. دسته Cubic او در فقط چند نوبت توانست قهرمانان را دور بزند. برای جلوگیری از پیروزی شرور، فیلم فرعون را بازگرداند. فرعون قرار بود مدت‌ها پیش رفته باشد. علاوه بر این، آتم از توانایی‌های جادویی خود استفاده کرد تا هیولای کاملی بسازد. این هیولا موجودات آیگامی را نابود کرد و بازی را برد.

این پایان نمونه‌ای از توسل به نیروهای بیرونی است. بازگرداندن یک شخصیت مرده و استفاده از قدرت جادویی برای تغییر نتیجه، حس یک راه‌حل اجباری را منتقل می‌کند.

۴. بدون اری (Eri)، اورهال (Overhaul) پیروز می‌شد

اورهال یکی از محبوب‌ترین و در عین حال منفورترین شرورهای انیمه My Hero Academia است. او بدترین چیزی را نمایندگی می‌کند که جهان این سریال عرضه می‌کند. او یکی از مؤثرترین آنتاگونیست‌های کل فرنچایز است. چیساکی (Chisaki) با این انگیزه هدایت می‌شد که جهان را از آنچه بیماری کشنده می‌پنداشت پاک کند. او حاضر بود برای رسیدن به رویایش هر کاری بکند، هر چقدر هم بی‌رحم یا ویرانگر.

در نبرد نهایی خود با دکو (Deku) و متحدانش، اورهال از توانایی خود استفاده کرد. او بدن زیردستانش را از هم پاشید و به هیولایی گروتسک تبدیل شد. در شرایط عادی، هیچ‌یک از قهرمانان حاضر نمی‌توانستند او را شکست دهند. اما خوشبختانه برای آن‌ها، توانایی اری از کنترل خارج شد. این یعنی او می‌توانست دکو را مدام به حالت سلامت بازگرداند. حتی وقتی قهرمان از قدرت صد درصد استفاده می‌کرد، که در هر زمان دیگری او را می‌کشت.

این پایان نشان می‌دهد که گاهی پیروزی قهرمان به عاملی خارجی وابسته است. بدون اری، نتیجه کاملاً متفاوت می‌شد.

۳. قدرت‌های دیو براندو (Dio Brando) در نبرد نهایی‌اش بی‌شرمانه کپی شد

JoJo’s Bizarre Adventure فرنچایزی است که به خاطر توانایی‌های منحصربه‌فرد و عجیب شخصیت‌هایش مشهور است. قوی‌ترین Standها به خاطر شکسته بودنشان بدنام هستند. آن‌ها می‌توانند واقعیت را دستکاری کنند. دیو، شرور اصلی فرنچایز و کاربر یکی از قوی‌ترین این قدرت‌ها یعنی The World، می‌توانست با فکر کردن زمان را دستکاری کند.

نبرد پایانی قوس Stardust Crusaders شاهد جنگ جوتارو (Jotaro) و دوستانش با این خون‌آشام وحشتناک بود. بیشتر آن‌ها به لطف توقف زمان دیو به راحتی کشته شدند. سریال این تفاوت قدرت را به شکلی معجزه‌آسا حل کرد. جوتارو به طور ناگهانی همان مجموعه قدرت The World را به دست آورد. این به قهرمان اجازه داد در زمان متوقف شده آزادانه حرکت کند و مزیت دیو را از او بگیرد.

این پایان یکی از نمونه‌های کلاسیک کپی کردن قدرت برای حل مسئله است. طرفداران اغلب به این نکته اشاره می‌کنند که این راه‌حل حس طبیعی ندارد.

۲. ناراکو (Naraku) حتی پس از به دست آوردن قدرت نهایی هم نتوانست پیروز شود

ناراکو از یکی از نمادین‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین داستان‌های عاشقانه صنعت انیمه می‌آید: Inuyasha. او شروری دستکاری‌کننده و وسواسی بود. انگیزه‌اش هیچ چیز جز میل بیمارگونه به شریک شدن با کیوکو (Kikyo) نبود. او دهه‌ها به دنبال Shikon Jewel گشت. این گنجینه افسانه‌ای می‌توانست به هر کسی که قدرت کنترلش را داشت، یک آرزو بدهد.

پس از اینکه سشومارو (Sesshomaru) او را به شدت زخمی کرد، ناراکو موفق شد با Shikon Jewel ادغام شود. اما وضعیت ضعیف او، جواهر را در برابر نفوذ تاریکش آسیب‌پذیر کرد. قبل از اینکه شرور کاملاً ادغام شود، کاگومه (Kagome) تیری شلیک کرد که روح دیو را پاک کرد. این اتفاق با وجود قدرت تازه‌اش رخ داد. او بعدها از قدرت‌های عرفانی خود استفاده کرد تا همین کار را با Shikon Jewel انجام دهد. این در حالی بود که قرار بود جواهر از او قوی‌تر باشد. نتیجه این بود که ناراکو برای همیشه ناپدید شد.

این پایان نمونه‌ای از پیروزی است که بیشتر بر اساس منطق داستانی اجباری بنا شده تا بر اساس قدرت واقعی قهرمان.

۱. سل کامل (Perfect Cell) فقط چند ثانیه با نابودی زمین فاصله داشت

سل کامل بدون شک یکی از نمادین‌ترین شرورهای انیمه در تاریخ است. او آخرین تکامل ساخته دکتر گرو (Dr. Gero) بود. هدف نهایی او کشتن گوکو و تسخیر سیاره بود. این موجود به سرعت از خواسته‌های خالقش سرپیچی کرد. اما همچنان توانست ترس را در دل تمام بشریت بنشاند. او یکی از بهترین قوس‌های مسابقه‌ای انیمه را آغاز کرد.

جنگجویان Z شجاعانه با این هیولا و فرزندانش جنگیدند. اما تلاش‌هایشان بیهوده به نظر می‌رسید. گوهان (Gohan) تلاش کرد شرور را نابود کند. اما جراحات سنگینی برداشت که او را از جنگیدن با قدرت کامل بازداشت. با این حال، حتی با وجود شانس‌های طرف مقابل، سل در نهایت شکست خورد. دلیل این شکست این بود که گوکو توانست از دنیای دیگر انرژی خود را به گوهان بدهد. این صحنه واقعاً به‌یادماندنی و شگفت‌انگیز است. اما دلایل پشت آن هنوز به اندازه‌ای که طرفداران می‌خواستند رضایت‌بخش نیست.

این نبرد پایانی یکی از مشهورترین لحظات Dragon Ball Z است. اما از نظر منطق روایی، پیروزی گوهان بیشتر مدیون کمک از دنیای دیگر است تا رشد واقعی خودش.

 

این ده شرور نشان می‌دهند که قدرت زیاد به تنهایی کافی نیست. گاهی نویسنده برای پایان دادن به داستان، راهی انتخاب می‌کند که با منطق جهان داستان همخوانی ندارد. این راه‌حل‌ها ممکن است شامل معرفی شرور جدید، بازگرداندن شخصیت مرده، کپی کردن قدرت یا توسل به شانس باشد. چنین پایان‌هایی اگرچه داستان را تمام می‌کنند، اما حس رضایت را از بین می‌برند. شرورهای بزرگ شایسته پایان‌های بزرگ هستند. وقتی این پایان‌ها ضعیف باشند، هم به شرور و هم به داستان آسیب می‌رسانند.

بهترین شرورهای انیمه آن‌هایی هستند که قهرمان را مجبور به رشد می‌کنند. وقتی قهرمان بدون رشد واقعی پیروز می‌شود، پیروزی‌اش ارزش خود را از دست می‌دهد.



مطالب مرتبط

دیگران نیز خوانده‌اند

نظرات

دیدگاه خود را اشتراک گذارید

0 دیدگاه
جدیدترین
قدیمی‌ترین بیشترین رای