-
0/10
۶ مورد از بهترین بازی های سولزلایک که از Elden Ring هم جذابتر هستند
به لطف مبارزاتی سریعتر و نفسگیرتر
برای گیمرهایی که از سیستم مبارزات Elden Ring رضایت ندارند، این ۶ مورد از بهترین بازی های سولزلایک به لطف مبارزات سریعتر و روانتر میتواند تجربهای به مراتب جذابتر و مهیجتری را برایشان به ارمغان بیاورد.
چهار سال از روزی که شاهکار هیدتاکا میازاکی یعنی الدن رینگ استانداردهای سبک سولزلایک جهانباز را جابهجا کرد، میگذرد. این اثر با وسعت بینظیر و تنوع خیرهکننده در سلاحها و دشمنان، همچنان بر تخت پادشاهی ژانر سولزلایک تکیه زده است. با این حال، دستیابی به چنین عظمت و گستردگی، بیهزینه هم نبوده و این عنوان هم از همه نظر، بیعیب و نقص نیست. گاهی اوقات، برای اینکه همه چیز به نفع تنوع و استراتژی تمام شود، سرعت مبارزات باید قربانی شود. برای بسیاری از گیمرهای هاردکور، سیستم مبارزاتی الدن رینگ با وجود عمق بینظیر خود که غیرقابل انکار است، کمی کند و سنگین به نظر میرسد و خبری از آن هیجان انفجاری که در اکشنهای خالص تجربه میکنیم، نیست.
همین ایراد Elden Ring فرصت طلاییای را برای سایر بازیسازها فراهم کرد. عناوینی که شاید قید صدها سلاح متنوع را زده باشند، اما در عوض تمرکز خود را بر خلق یک سیستم مبارزاتی متمرکز، روان و مبتنی بر مهارت گذاشتهاند. در این بازیها، شما با ارتقای تجهیزات خود پیروز نمیشوید، بلکه با رقصیدن میان شمشیرها و واکنشهای صدمثانیهای زنده میمانید. در ادامه، نگاه تحلیلی به ۶ مورد از بهترین بازی های سولزلایک داریم که اگرچه وسعت الدن رینگ را ندارند، اما در کیفیت اکشن و سیستم مبارزات، دستکمی از شاهکار ندارند. در ادامه، همراه رسانه سرگرمی باشید.
۶. بازی Nioh 3
بیاغراق باید گفت که Nioh 3 یک کلاس درس برای طراحی مبارزات است. استودیوی تیم نینجا که سابقه درخشانی در ساخت بازیهای اکشن سخت دارد، در نسخه سوم این سری به فرمولی دست یافته که بازگشت از آن به الدن رینگ، برای گیمرهایی که عاشق مبارزههای سریع و روان هستند، یک عقبگرد به شمار میرود! علاوه بر سیستمهای مبارزاتی پیچیده و مکانیکهای متعددی که به تدریج در دو بازی اول معرفی شدند، Nioh 3 دارای دو سبک مبارزه کاملا متمایز یعنی نینجا و سامورایی است که به طور آنی میتوانید میان این دو سوییچ کنید.
همچنین، سیستم کمبوی قدرتمندی برای هر نوع سلاح تعبیه شده که بازیکنان میتوانند چندین مورد از آنها را به طور همزمان حمل کرده و در حین مبارزه بین آنها سوییچ کنند. البته، باید فراموش کرد که مکانیکهای مبارزه Nioh 3 کمی پیچیده است. در واقع، سیستم پیشرفت و مبارزات به خاطر تنوع بسیار زیاد، ممکن است برای بازیکنان جدید در ابتدا کمی گیجکننده به نظر برسد. مدیریت درخت مهارتهای متعدد، سیستم پیچیده تجهیزات (Gear) شبیه به دیابلو و پر کردن نوار روح محافظ (Guardian Spirit)، واقعا نیازمند حوصله است. با این حال، وقتی که همه چیز را فرا بگیرید، مبارزات روان و بیرحمانه Nioh 3 حریفی در بین دیگر سولزلایکها ندارد.
۵. بازی The First Berserker: Khazan
بازی The First Berserker: Khazan از همان روز اول انتشار به خاطر سیستم مبارزات تقریبا بینقص خود مورد تحسین گیمرها و منتقدها قرار گرفت. در واقع، برخلاف بسیاری از عناوین، سازندگان به جای اینکه صدها سلاح بیمورد را در اختیار گیمرها قرار دهند، تنها روی سه نوع سلاح یعنی شمشیر، نیزه و استفاده همزمان از شمشیر و تبر تمرکز کردند که هر یک از اینها، مبارزات جذاب و نفسگیری را برایتان رقم میزنند.
در این بازی خبری از گزینه بهتر در مبارزات نیست و همه چیز به سطح مهارت شما بستگی دارد. شما با هر سلیقهای میتوانید با یک درخت مهارت اختصاصی در هر سلاح استاد شوید و مهارتها، حرکات و گزینههای مبارزاتی قدرتمند بسیاری را آزاد کنید. فلسفه مبارزات در کازان، فشار بیامان است. برخلاف الدن رینگ که اغلب منتظر میمانید تا دشمن ضربهاش را بزند و شما غلت بزنید، در این بازی باید به طور دائم به دشمن خود حمله کنید.
البته، باسها هم تقریبا بهصورت پیوسته به شما حمله میکنند و این وظیفه شما است که همزمان با حالت تهاجمی، در برابر ضربات هم دفاع کنید و بدون هدر دادن حتی یک ثانیه، برتری در نبرد را از آن خود کنید. این بدهبستان سریع و خشن کاری میکند که اگر یک لحظه حواستان پرت شود، جانتان را از دست بدهید!
۴. بازی Sekiro: Shadows Die Twice
در میان تمام بازیهای فرامسافتور، Sekiro: Shadows Die Twice احتمالا منحصر به فردترین آنها است و در مقایسه با دیگر سولزلایکهای این استودیو، به بازیهای اکشن سنتی بسیار نزدیکتر است. با توجه به اینکه در سکیرو بازیکنان تنها یک کاتانا در اختیار دارند و فقط میتوانند از تعداد انگشتشماری حملات ویژه، ارتقاهای دست مصنوعی و ابزارها استفاده کنند، همه چیز حول محور مهارت میچرخد. در این بازی، شما نمیتوانید برای غلبه بر باسی که در آن گیر کردهاند، به جای دیگری رفته و با فارم کردن، سطح خود را بیش از حد بالا ببرید. تحت هر شرایطی، باید رو در رو با چالشها مواجه شوید و بدون هیچ درنگی، به لحظات دشوار واکنش نشان دهید و تهاجمی بمانید؛ چرا که در غیر این صورت، به راحتی و با کوچکترین اشتباه، میمیرید!
شمشیرزنی در بازی سکیرو به معنی واقعی کلمه بینظیر است؛ حس در دست گرفتن تیغه، صدای برخورد فلز هنگام پری کردن و منحرف کردن ضربات، روانی حرکات و لذت وارد کردن ضربه نهایی به دشمنی که از پای درآمده، فرسنگها جلوتر از رقبا است. در حالی که الدن رینگ از وسعت و تنوع بیرقیب است، سکیرو دقیقا در نقطه مقابل آن قرار دارد و سالها است که به عنوان یکی از برترینهای این ژانر شناخته میشود.
۳. بازی Black Myth: Wukong
بحث بر سر اینکه آیا بلک میث ووکونگ واقعا یک اثر سولزلایک است یا خیر، همچنان ادامه دارد، اما در یک مورد هیچ شکی نیست! در حقیقت، مبارزات این بازی استانداردهای بصری و حرکتی ژانر را به طرز چشمگیری ارتقا داده است. ووکونگ بیشتر شبیه به یک باسراش (Boss Rush) نفسگیر طراحی شده که المانهای استامینا و چالش را از سولزلایکها قرض گرفته است. به عنوان پادشاه میمونها، شما محدود به استفاده از یک چوبدستی (Staff) هستید، اما سازندگان با طراحی استنسها (Stances) یا حالتهای مختلف مبارزه، تنوعی بینظیری به مبارزات بازی بخشیدهاند.
ترکیب حرکات آکروباتیک، تغییر شکلهای جادویی و سرعت سرسامآور مبارزات، حسی از قدرت مطلق را به بازیکن منتقل میکند که چیزی شبیه به آن را در بازی Elden Ring ندیدهایم! در ووکونگ، شما یک جنگجوی معمولی نیستید که برای بقا تقلا میکند؛ بلکه شما یک اسطوره هستید که با سرعتی باورنکردنی دشمنان را در هم میکوبید. هرچند، باسهای پایانی بازی Black Myth: Wukong به خوبی به شما یادآوری میکنند که حتی خدایان هم روزی شکست میخورند!
۲. بازی Star Wars Jedi: Survivor
بسیاری از بازیها سعی کردهاند حس قدرت یک جدای (Jedi) را به درستی به تصویر بکشند، اما باید گفت که سری Jedi، ساخته استودیوی ریسپاون اینترتینمنت، تنها عنوانی است که توانسته با الهام از با اکشن سینمایی، تعادل دقیقی میان چالش سولزلایک و قدرت فانتزی جنگ ستارگان برقرار کند. نکته کلیدی که حساب بازی Survivor را از الدن رینگ جدا میکند، حذف نوار استامینا برای حملات معمولی و تمرکز بر جریان (Flow) مبارزه است.
در واقع، کال کستیس (Cal Kestis) در نقش جنگجوی ماهر با حرکات آکروباتیک، استفاده از فورس (Force) و سوییچ کردن میان حالتهای مختلف لایتسیبر (تکی، دوتایی، و دوطرفه)، مبارزاتی شبیه به سکانسهای سینمایی را به نمایش میگذارد. اینجا دیگر نگران نفس کم آوردن کاراکتر نیستید؛ دغدغه اصلی شما موقعیتگیری صحیح، زمانبندی دقیق و ترکیب قدرتهای ماورایی با ضربات شمشیر است. این یعنی آزادی عمل بیشتر و توقف کمتر!
۱. بازی Remnant 2
شاید حضور یک شوتر سوم شخص در این لیست کمی عجیب به نظر برسد، اما Remnant 2 که به دارک سولز با تفنگ معروف است، به خوبی جای خود را در دل طرفداران این ژانر باز کرده است. این بازی با تغییر تمرکز از شمشیر به اسلحه گرم، پویایی مبارزات را کاملا دگرگون کرده است. در دنیای رمنانت ۲، ایستادن و دفاع کردن معنایی ندارد. بازی شما را مجبور میکند که دائما از پرتابهها جاخالی بدهید، فاصله خودتان با دشمنان را به خوبی حفظ کنید و از محیط اطراف برای پیروزی در مبارزات استفاده کنید.
تنوع سلاحهای گرم، از مسلسلهای معمولی گرفته تا سلاحهای لیزری عجیبوغریب، به همراه کلاسهای شخصیتی متنوع، عمق استراتژیک بالایی به بازی بخشیده، اما برگ برنده بازی رمنانت ۲، حالت کو-آپ (Co-op) آن است؛ جایی که ترکیب آتش سنگین با تاکتیکهای تیمی، آشوبی لذتبخش و بسیار روانتر از سیستمهای احضار (Summon) سنتی در بازیهای فرامسافتور را رقم میزند.
در پایان این مقاله، دیدگاه شما در رابطه با ۶ مورد از بهترین بازی های سولزلایک که سیستم مبارزات آنها بهتر و جذابتر از Elden Ring است، چیست؟ آیا شما هم موافق هستید که سرعت و روانی نبرد در بازیهایی مانند سکیرو یا نیاو، هیجان بیشتری نسبت به شاهکار میازاکی دارد؟ به نظر شما، جای کدام یک از بازی های سولزلایک در این فهرست خالی است؟ فراموش نکنید که تجربیات و نظرات شخصی خود را با ما و دیگر کاربران رسانه سرگرمی به اشتراک بگذارید.

نظرات
دیدگاه خود را اشتراک گذارید