نقد انیمیشن Migration
1%
  • 0/10

نقد انیمیشن Migration – مهاجرت

خانواده دوست داشتنی و یک مهاجرت پرخطر

نقد انیمیشن Migration – مهاجرت ۱ ۲۰ بهمن ۱۴۰۲ بررسی انیمیشن (سینمایی) کپی لینک

اینکه انیمیشن Migration به اندازه دیگر آثار سال گذشته از جمله Wish در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مطرح نشده، دلیلی بر عدم جذابیتش نیست.

پیکسار و والت دیزنی (Walt Disney) روزگاری نه چندان دور حرف اول را در حوزه انیمیشن‌های سینمایی می‌زدند اما حالا نام‌های دیگری هم در این حوزه وجود دارند که براحتی نمی‌توان نادیده‌شان گرفت. یکی از آن‌ها استودیو ایلومینیشن است که با ساخت من نفرت انگیز (Despicable Me) بسرعت به محبوبیت رسید و طی حدوداً دو دهه‌ای که از آغاز فعالیتش می‌گذرد، به پیشرفت ادامه داده است. اگرچه ایلومینیشن اصلاً و ابداً با دوران اوج پیکسار یا والت دیزنی قابل مقایسه نیست، آثار قابل احترام و سرگرم کننده‌ای را به سینماها آورده است.

ایلومینیشن دو اثر را برای سال ۲۰۲۳ میلادی تدارک دید: The Super Mario Bros. Movie و Migration. اقتباس سینمایی ماریو عملکرد بسیار خوبی را از خود برجای گذاشت و مهاجرت هم بعنوان یک اثر خانوادگی و غیردنباله‌ای، اواخر سال روی پرده نقره‌ای آمد. هر چند، نتوانست موفقیت‌های تجاری The Super Mario Bros. Movie را تکرار کند. داستان Migration درباره یک خانواده مرغابی است که در برکه‌ای سرسبز و همه چیز تمام زندگی می‌کنند. زندگی آرام و بدون چالش آن‌ها ادامه دارد تا اینکه دسته‌ای از اردک‌های مهاجر به برکه آمده و مرغابی‌ها را به مهاجرت دعوت می‌کنند. اگرچه پدر خانواده مخالفت می‌کند، نظرش در ادامه تغییر کرده و همین اتفاق، باقی داستان را زمینه چینی می‌کند.

وقتی پای انیمیشن Migration می‌نشینید، با تماشای سکانس آغازین و گذشت تنها چند دقیقه می‌توانید بقیه داستان را حدس بزنید. اتفاقی غیرمنتظره رخ داده و پدر خانواده که علاقه‌ای به ترک برکه ندارد، مجبور می‌شود تصمیمی برخلاف میل باطنی خود بگیرد. شخصیت‌های اصلی هم حین سفر با چالش‌های مختلفی مواجه شده و پس از پشت سر گذاشتن آن‌ها، به مقصد نهایی می‌رسند. اگرچه قابل پیش بینی بودن یک نقطه ضعف برای داستان به شمار می‌رود، نباید فراموش کرد محصول جدید استودیو ایلومینیشن اصلاً بدنبال غافلگیر کردن مخاطب نیست.

انیمیشن برای افزایش جذابیت روی دو چیز متمرکز می‌شود: المان‌های طنز و شخصیت‌های دوست داشتنی. راستش را بخواهید، ایلومینیشن بطور تمام و کمال به خواسته‌های خود می‌رسد. صحنه‌های کمدی واقعاً عالی کار شده و قادر هستند مخاطبان کم سن و سال و حتی بزرگسال را بخندانند. نمونه‌اش را هم می‌توان در روانشناسی معکوسی مشاهده کرد که در ابتدای داستان رخ داده و باعث می‌شود پدر خانواده خلاف میل باطنی‌اش عمل کند. شخصیت‌های داستان شاید ویژگی‌های کلیشه‌ای داشته باشند (پدری محافظه کار، مادری که عاشق ماجراجویی است اما ترجیح داده کنار همسرش بماند و فرزندانی که عاشق ماجراجویی بوده و ترجیح می‌دهند بیرون از برکه بروند) و شیمی بینشان هم چیز جدیدی برای ارائه نداشته باشد (خواهر و برادری که به هر بهانه‌ای بهم پریده و زیرآب یکدیگر را می‌زنند) اما بانمک بوده و می‌توانند مخاطب را همراه خود کنند.

در واقع، شخصیت‌های داستان به لطف طراحی بامزه، شیمی عالی و صداپیشگی بی‌نقص بازیگران موفق می‌شوند توجه مخاطب، چه کودک و چه بزرگسال را به خود جلب کرده و او را همراه کنند. مایک وایت (Mike White)، نویسنده فیلمنامه که می‌دانسته صرف خلق شخصیت‌های اصلی بامزه نمی‌تواند مخاطب را تا انتها نگه دارد، چالش‌هایی را پیش روی آن‌ها قرار داده تا ضرباهنگ داستان حفظ شده و ترکیبشان با کمدی باعث شده حوصله مخاطب سر نرود. البته توصیه می‌کنم حین تماشا داستان را چندان جدی نگیرید، چون اتفاقاتی می‌افتد که تحت هیچ شرایطی با عقل جور در نیامده و بیشتر جنبه سرگرم کنندگی دارند.

اینکه بگوییم محصول جدید ایلومینیشن تنها برای مخاطب کم سن و سال تولید شده، کم لطفی است. این اثر در بطن داستان خود سعی دارد به مخاطب کم سن و سال یاد دهد زندگی یعنی پذیرش چالش و مواجهه با ترس‌ها. همچنین به مخاطبان بزرگسال که احتمالاً چند سالی است پدر و مادر شده‌اند، یادآوری می‌کند بستن دست و پای فرزند و محدود کردن او، حتی اگر برای محافظت باشد، بزرگترین ظلمی است که می‌توان در حق یک کودک مرتکب شد. اگرچه انیمیشن Migration درس‌های ارزشمندی را در خود جای داده، آن‌ها را چندان با ظرافت ارائه نمی‌دهد که یک نقطه ضعف بزرگ است.

به شخصه فیلم‌ها و سریال‌های خارجی را بدون دوبله و با صداگذاری اصلی تماشا می‌کنم و اصلاً نمی‌توانم صدای فارسی را تحمل کنم اما پس از تماشای دوبله انیمیشن Migration نظرم کاملاً عوض شده است. فکر می‌کنم بد نیست گاهی اوقات به دوبله کنندگان فارسی فرصت دهیم تا استعدادهایشان را به رخ بکشند. برای اثبات این حرف کافی است صدای اصلی شخصیت گوئن را با صدای دوبله‌اش مقایسه کنید. اگرچه ترسی گزل (Tresi Gazal) عالی کار کرده، صدای دوبله‌اش باعث شده بامزگی و بانمکی این شخصیت چند ده برابر شود.

انیمیشن Migration نه آنقدر بد است که در لیست آثار ضعیف قرار بگیرد و نه آنقدر خوب است که لایق تحسین و تمجید بسیار باشد. قرار دادنش در لیست آثار متوسط هم نمی‌تواند حق مطلب را ادا کند. بهترین دسته بندی برای انیمیشن مهاجرت، دسته آثار «حال خوب کن» است؛ آثاری که معمولاً کمدی بوده و پس از تماشا، حالتان از خنده‌های پی در پی جا آمده و به هیچ وجه بابت وقتی که گذاشتید، احساس پشیمانی نمی‌کنید.


5.5 متوسط
اگر حال روحی خوبی ندارید، تماشای انیمیشن Migration و همراهی با شخصیت‌های دوست داشتنی‌اش می‌تواند حالتان را مقداری بهتر کند.
  • شخصیت‌های بامزه و دوست داشتنی
  • شیمی عالی بین اعضای خانواده
  • صداپیشگی صدا
  • طنزی که قادر هر دو گروه سنی را سرگرم کند
  • مدت زمان مناسب
  • داستان سرراست، ساده و کلیشه‌ای
  • عدم بکار بردن ظرافت در پرداخت به مفاهیم اخلاقی

مطالب مرتبط

دیگران نیز خوانده‌اند

نظرات

دیدگاه خود را اشتراک گذارید
اشتراک
به من اطلاع بده
guest

1 دیدگاه
جدیدترین
قدیمی‌ترین بیشترین رای
Inline Feedbacks
View all comments