نقد فیلم The Unbearable Weight of Massive Talent

نقد فیلم The Unbearable Weight of Massive Talent – وزن غیر قابل تحمل استعداد عظیم

نیکلاس کیج، اینبار در نقش خودش

فیلم The Unbearable Weight of Massive Talent با اسم عجیب و غریبش (وزن غیر قابل تحمل استعداد عظیم) می‌توانسته یکی از خاص‌ترین و در عین حال جذاب‌ترین کمدی سال ۲۰۲۲ میلادی باشد اما این اثر سینمایی در بطن خود از ایرادات ریز و درشتی رنج می‌برد که در این نقد به بررسی برخی از مهم‌ترین ایرادات این فیلم می‌پردازیم.

فیلم وزن غیر قابل تحمل استعداد عظیم بر این مبنا ساخته و به مرحله اکران رسیده تا زندگی حرفه‌ای نیکلاس کیج را به طور خلاصه نشان دهد. این بازیگر که در کارنامه‌اش فیلم‌های خوبی نظیر «تغییر چهره» (Face Off) دیده می‌شود، در گذشته بنا به دلایل مالی و بدهکاری‌هایی که پیدا می‌کند، به بازی در هر نوع فیلمی برای جبران تن می‌دهد. به همین دلیل، خیلی از مخاطبین سینمای این روزها، نیکلاس کیج را به عنوان یک مارکر و نشانه‌گر می‌دانند؛ از این بابت که او در هر فیلمی بازی می‌کند، اثر مربوطه به احتمال زیاد از لحاظ کیفی در سطح بسیار پایینی قرار دارد! روند کاری نیکلاس کیج باعث شد تا هوادارانش نسبت به بازی‌های کیج واکنش نشان دهند. با این حال جالب است بدانید که کیج از این بابت نه تنها ابراز پشیمانی نمی‌کند، بلکه او باور دارد که هیچ‌وقت یک حرفه شغلی تخصصی نداشته، بلکه فقط به کار مشغول بوده است.

با این حال، نیکلاس کیج تا حدودی از انتقادات پیرامون حرفه بازیگری‌اش بارها ابراز دلخوری کرده و او در مصاحبه‌ها اذعان داشته که به هر فیلمی جواب مثبت نداده است. او تصور می‌کرده که برخی فیلم‌های سینمایی، دستاوردهای حائز اهمیتی را کسب می‌کنند اما در هر صورت فیلم‌ها پس از اکران، تنها ناامیدی و شکست برای عوامل سینمایی به دنبال داشته‌اند.

نقد فیلم The Unbearable Weight of Massive Talent
از این مدل نماها در فیلم The Unbearable Weight of Massive Talent بیشتر به چشم می‌بینید که صرفا جنبه دکوری و تزئینی دارد

این مقدمه‌چینی‌ها لازم بود تا بفهمیم که هدف کارگردان و سناریونویس فیلم وزن غیر قابل تحمل استعداد عظیم دقیقا چیست. این فیلم در ابتدا سعی کرده تا نیکلاس کیج را یک فرد شکست‌ خورده در حرفه بازیگری نشان دهد؛ فردی که می‌خواهد با انجام هر کاری که شده، حرفه بازیگری را همچنان ادامه دهد. فیلم در این زمینه ناموفق است اما انگیزه کیج از پذیرش دعوت یک هوادار برای شرکت در یک مراسم خوش‌گذرانیِ چند ساعته را به درستی به نمایش می‌کشد. حتی تماشاگر از شک و تردیدهای نیکلاس کیج پس از ورود به محل مورد نظر نیز لذت می‌برد. به هر حال، نیکلاس کیج، خوب یا بد، همچنان یک بازیگر شناخته‌شده تلقی می‌شود. سناریو، کاملا باوپذیر به حساب می‌آید و شخصیتی از نیکلاس کیج که درون فیلم می‌بینیم تقریبا به نیکلاس کیجِ دنیای واقعی شبیه به نظر می‌رسد. حتی برای القای باورپذیری بیشتر برای افرادی که نیکلاس کیج را از نزدیک می‌شناسند، یک پرسونای خیالی برای این بازیگر در نظر گرفته‌اند که تقریبا نسخه جوان‌تر از کیج است؛ پرسونایی که از خود متکبر، خود خواه و تا حدودی نیز پر توقع به نظر می‌رسد. فیلم در اوایل نشان می‌دهد این پرسونای خیالی تا چه اندازه به شخصیت نیکلاس کیج غالب است و بر رفتارهای او تسلط دارد. همین خصیصه در انتها دچار یک تغییر و تحول اساسی می‌شود. ما در سکانس پایانی می‌بینیم که نیکلاس کیج، از این پرسونای خیالی‌اش خسته شده و با این‌که او نتوانسته چنین خصیصه‌های رفتاری منفی را از خود برای همیشه حذف کند، چنین عواطف و احساساتی را قادر است نادیده بگیرد.

نقد فیلم The Unbearable Weight of Massive Talent
تنها مولفه کمدی فیلم در تعامل نیکلاس کیج با شخصیت هاوی محسوب می‌شود

فیلم وزن غیر قابل تحمل استعداد عظیم از جنبه کمدی نه می‌تواند یک تماشاگر عادی را به خنده وادار کند و نه یک هوادار دو آتشه نیکلاس کیج. در حقیقت مولفه کمدی در این اثر به شدت کم‌رنگ است؛ چراکه تمام هم و غمِ داستان‌نویس و کارگردان چنین پروژه‌ای این بوده تا مخاطب عواطف و احساسات نیکلاس کیج را به خوبی درک کند. تنها مولفه‌ کمدی این فیلم را می‌توان در نوع تعامل هاوی (با بازی پدرو پاسکال) دانست که این مولفه تنها برای چند سکانس ابتدایی مواجهه کیج با هاوی جالب به نظر می‌رسد.

فیلم وزن غیر قابل تحمل استعداد عظیم از جنبه کمدی نه می‌تواند یک تماشاگر عادی را به خنده وادار کند و نه یک هوادار دو آتشه نیکلاس کیج

روند و سرعت روایت فیلم وزن غیر قابل تحمل استعداد عظیم، نه آنچنان کند است که بیننده نسبت به تماشای ادامه داستان بی‌رمق شود و نه آنچنان تند و سریع که تماشاگر از پیگیری وقایع و برقراری ارتباط با شخصیت‌ها جا بماند. با این‌که داستان تا حدودی شسته و رفته تلقی می‌شود، پروسه کارگردانی بی‌نقص نیست.

بارزترین ایراد فیلم در خلق نماهایی است که هیچ هدفی پشتش نه دیده می‌شود و نه دلیل فنی از جانب کارگردان برای چنین برداشت‌هایی وجود دارد. موقعیت دوربین، ژست و موقعیت نیکلاس کیج جلوی دوربین و صد البته پس‌زمینه‌ی کار در برخی از نماها موجب می‌شود تا به این نتیجه برسیم بسیاری از موقعیت و نماهای درون فیلم جنبه تزئینی داشته و صرفا برای پر کردن مدت زمان فیلم ضبط شده است. از دیگر ایرادات بخش کارگردانی می‌توان به نوع و سبک موسیقی اشاره کرد که سنخیتی با داستان و شخصیت نیکلاس کیج ندارد. سازندگان در نظر داشته‌اند تا موسیقی، بیشتر متناسب با فضای فیلم باشد تا نمایش روحیات درونی شخصیت اول داستان. فیلمی که از اساس درباره نیکلاس کیج ساخته شده، می‌توانسته قدرت ماندگاری و اثرگذاری بیشتری روی تماشاگر داشته باشد تنها اگر مولفه‌های بیشتری در خدمت این هدف به کار گرفته می‌شد. شاید اگر بار کمدیِ فیلم، بیشتر معطوف به فضا بوده و با کمدی موقعیت‌های بیشتری روبه‌رو می‌شدیم، این فیلم از جنبه کمدی تبدیل به یکی از بهترین فیلم‌های این ژانر در سال ۲۰۲۲ میلادی تبدیل می‌شد. در غیر این صورت، فیلم وزن غیر قابل تحمل استعداد عظیم از بابت تحویل سکانس‌های اکشن به بیننده کار شاقی نکرده تا این فیلم را از این جنبه تحسین کرده یا آن را خاص بدانیم.

فیلم The Unbearable Weight of Massive Talent قدرت خنداندن خاصی ندارد. فیلم، بیشتر با این هدف ساخته شده تا روحیات و مشکلات نیکلاس کیج را در عرصه بازیگری به بیننده نشان دهد. فیلم‌ساز تلاش کرده تا بگوید نیکلاس کیج، بازیگر بدی نیست و صرفا بد شانسی آورده است. به کسی هم که بد شانسی آورده باید فرصت تازه داد؛ کما این‌که کیج در فیلم خوک (Pig) نیز توانسته مهارت‌هایش را به زیبایی هر چه تمام‌تر نشان دهد؛ مهارت‌هایی که تام گورمیکان آن را «استعداد عظیم» نامید.


6 قابل قبول
فیلم The Unbearable Weight of Massive Talent قدرت خنداندن خاصی ندارد. فیلم، بیشتر با این هدف ساخته شده تا روحیات و مشکلات نیکلاس کیج را در عرصه بازیگری به بیننده نشان دهد. فیلم‌ساز تلاش کرده تا بگوید نیکلاس کیج، بازیگر بدی نیست و صرفا بد شانسی آورده است. به کسی هم که بد شانسی آورده باید فرصت تازه داد؛ کما این‌که کیج در فیلم خوک (Pig) نیز توانسته مهارت‌هایش را به زیبایی هر چه تمام‌تر نشان دهد؛ مهارت‌هایی که تام گورمیکان آن را «استعداد عظیم» نامید.
  • داستان شسته و رفته با ریتم روایت مناسب
  • خلق یک پرسونای خیالی مطابق با روحیات واقعی نیکلاس کیج
  • بازی خوب نیکلاس کیج و پدرو پاسکال
  • پایان‌بندی بسیار خوب و قابل تامل
  • ارتباط برقرار نکردن با داستان توسط مخاطبینی که نیکلاس کیج را نمی‌شناسند
  • تزئینی بودن برخی از نماها و ویژگی‌های فنی
  • موسیقیِ فیلم که بیشتر در خدمت فضاسازی است تا نمایش روحیات و حالات نیکلاس کیج
راهنمای امتیازات

نظرات

guest
3 دیدگاه
جدیدترین
قدیمی‌ترین بیشترین رای
Inline Feedbacks
View all comments
بالا