#مهسا_امینی
بررسی فیلم Happy Death 2U - روز مرگ دومت مبارک

بررسی فیلم Happy Death 2U – روز مرگ دومت مبارک

هزار و یک روش مضحک برای مُردن

چگونه یک ایده خوب را به بدترین شکل ممکن مجدد روی پرده نقره‌ای سینما نشان بدهیم؟ با بررسی فیلم Happy Death 2U و این آموزش همراه باشید.

کریستوفر لندن در سال ۲۰۱۷ میلادی با ساخت و اکران فیلم Happy Death Day توانست به ژانر در حال مرگ رازآلود، جانی دوباره بدهد. حداقل هواداران دنیای وحشت و رازآلود به این مسئله امیدوار شدند که هنوز می‌توان ایده‌های ناب و جذابی پیدا کرد تا در بستر این سبک، قصه‌ای روایت و فیلمی زاده شود. اما قسمت دوم این فیلم با نام Happy Death 2U همان میزان امیدواری را با شدت دوز بالاتر و برعکس به مخاطبش تحویل می‌دهد. البته اگر به شناسنامه هر دو فیلم نگاهی بیندازید قطعا متوجه می‌شوید کارگردان همان کریستوفر لندن است. پس چرا عقیده داریم فیلم Happy Death 2U آن چیزی نیست که منتظرش بودیم؟

قسمت دوم دقیقا در ادامه قسمت فیلم نخست روایت می‌شود. هر چند قصه این قسمت برخلاف انتظارمان، با شخصیت تری گلبمن (جسیکا راث) شروع نمی‌شود و در حقیقت رفیق کارتر یعنی رایان فن، آغازگر سلسله ماجراهای داستانی فیلم دوم است. در حقیقت اتفاقی که برای تری در قسمت قبلی رخ داده بود، برای رایان اتفاق می‌افتد اما این بار به طریقی متفاوت که به نظر بنده باید سرمنشا تمام اشکالات فیلم‌نامه را از این نقطه بدانیم.

«متفاوت» از این جهت که فیلم نخست با در نظر گرفتن فضای فیلم، اطلاعات جامع و دقیقی درباره چگونگی حوادث در اختیار مخاطب قرار نمی‌داد. یعنی تماشاگر فیلم اول هیچ ایده‌ای نداشت چرا تری به عنوان یک دختر همه فن حریف در روز تولدش محکوم به زندگی ابدی در همان روز شده و چرا یک قاتل در پایان روز تولدش وی را به قتل می‌رساند. چرا بین این همه دانشجو، این بلا فقط بر سر او نازل شده؟ آیا انقدر بدشانس و بد اقبال است یا هدف دیگری پشت این ماجرا نهفته؟

فیلم Happy Death 2U
نورپردازی می‌توانست کمی بهتر به کار گرفته شود

در فیلم Happy Death 2U همه چیز توضیح داده می‌شود. فیلم‌نامه‌نویس تمام جوانب داستان را توضیح می‌دهد و از یک ابزار تخیلی نیز پرده‌برداری می‌شود که کاراکترها قادر خواهند بود در بعد زمان سفر کنند. از طرفی اگر همان سناریو نسبتا موفق قسمت قبل را مجدد به کار می‌گرفتند، منتقدین و سینمادوستان، کارگردان را به تکرار مجدد و کلیشه‌ای همان اثر نخست محکوم می‌کردند. ماجرا اینجاست کریستوفر لندن از آن سوی بوم افتاد و آنقدر همه چیز را شست و رفته توضیح می‌دهد که گاهی آرزو می‌کردید ای کاش کشف این نکات داستانی بر عهده خودمان بود. نه اینکه کارگردان یقه مخاطبش را بگیرد و لحظه لحظه ماجرا را مستقیم جلوی صورت تماشاگر قرار دهد. فیلم‌نامه از این حیث بسیار بد نوشته شده و تنها به درد افراد زیر سیزده سال می‌خورد، نه به درد بزرگسالان.

این فیلم قرار نیست به یک اثر خاص، منحصر به فرد و ماندگار تبدیل شود اما همچنان ریتم و ضرب‌آهنگ فیلم مثل گذشته بی‌نقص است

جریان اصلی فیلم Happy Death 2U زمانی آغاز می‌شود که رایان با یک تصمیم اشتباه دست به کاری می‌زند که تری مجدد به همان روز شوم تولدش برمی‌گردد. در درجه اول فکر می‌کردیم باید مجدد حوادث کسل‌کننده قسمت قبل را تحمل کنیم اما به غیر از برداشت‌های مشابه در می‌یابیم در خط زمانی زندگی تری و دوستانش تغییرات اساسی روی داده. معمای قسمت دوم فیلم در این موضوع است که چرا خط زمانی تغییر کرده، قاتل جدید کیست و اصلا چرا تری به این بدبختی مجدد گرفتار شده؟ البته که جواب تمام سوالات تا پایان قصه توضیح داده می‌شود اما با این اوصاف، تغییر روابط شخصیت‌ها با یکدیگر تا حدودی جذاب از آب در آمده است.

با تمام این بدگویی‌ها، فیلم Happy Death 2U همچنان یک اثر جذاب و سرگرم‌کننده است. این فیلم قرار نیست به یک اثر خاص، منحصر به فرد و ماندگار تبدیل شود اما همچنان ریتم و ضرب‌آهنگ فیلم مثل گذشته بی‌نقص است.

فیلم Happy Death 2U
بیش از اندازه به فیلم عناصر کمدی اضافه شده

هر چند تنبلی کریستوفر لندن در استفاده از لوکیشن‌های جدید اندکی مخاطب را آزار می‌دهد. هر چه باشد دو سال از ساخت قسمت نخست گذشته بود و انتظار داشتیم با دنیای فیلم بیشتر آشنا شویم. کماکان اینکه از لوکیشن بیمارستان که آخرین مکان در قسمت اول بود، در فیلم Happy Death 2U بیشتر پرده‌برداری شد. باید اعتراف کرد شاید بیشتر مخاطبین منتظر بودند محیط قصه رازآلودی که شاهدش بودند بیشتر مشخص شود. نه اینکه ریز و بم قصه خیلی راحت در اختیارشان گذاشته شود. مثل این می‌ماند جعبه‌ای را به شما هدیه داده و اخطار می‌دهند اگر درش را باز کنی، موجود زنده‌ای که درونش قرار دارد فرار می‌کند. در ابتدا شاید حس کنجکاوی شما برانگیخته شود که چه چیزی درون این جعبه است و درباره ماهیتش خیال‌پردازی کنید اما با گذشت زمان دل‌تان نمی‌خواهد با باز کردن در جعبه باعث فرار موجود شوید. حداقل عادت می‌کنید به ندیدن ماهیت موجودی که درون جعبه زندگی می‌کند. کارگردان فیلم Happy Death 2U در این جعبه را باز می‌کند و از تنها موجودیت ارزشمندش بی‌بهره ماند. در آثار مهیج دیگر در دنیای هالیوود مخاطب به ندانستن «عادت» می‌کند. به لوکیشن‌های عجیب و وهم‌برانگیز «عادت» می‌کند. به حمله بی‌امان فرشته مرگ به کاراکترهایی که قرار بود طی یک سانحه برای همیشه بمیرند، «عادت» می‌کند. به درگیری یک قاتل سریالی که ماسک بر چهره خود می‌زند و دیگران را تکه پاره می‌کند، «عادت» می‌کند. کریستوفر لندن این ویژگی بشریت را دست کم گرفته و اثر نپخته‌اش را به خوردمان داد.

اصلا فیلم Happy Death 2U به جای اینکه یک اثر مهیج و چه بسا ترسناک باشد، به یک اثر کمدی و تین‌ایجری شباهت پیدا می‌کند. رده‌بندی بالای سیزده سال برای این فیلم نیز تا حدودی تکلیف فیلم را مشخص کرده اما در پایان‌بندی ماجرا می‌بینیم دنباله سومی نیز قرار است ساخته شود. Happy Death 2U که آش چندان دهن سوزی نبود. امیدواریم ساخت قسمت سوم این اثر حداقل بر القای همان بار کمدی و ماجرایی فیلم کاملا معطوف شود. چرا که اگر دلتان می‌خواهد یک فیلم اسلشر ببینید یا برای چند لحظه هم که شده بترسید، دور این فیلم یک خط قرمز بکشید. شاید تنها به این علت که در نظرتان هزار و یک روش برای مُردن چندان اهمیت زیادی نداشته باشد!


4 بد
اگر دلتان می‌خواهد یک فیلم اسلشر ببینید یا برای چند لحظه هم که شده بترسید، دور این فیلم یک خط قرمز بکشید. شاید تنها به این علت که در نظرتان هزار و یک روش برای مُردن چندان اهمیت زیادی نداشته باشد!
  • بازی خوب سه شخصیت اصلی فیلم
  • ریتم جذاب
  • روایت قابل قبول
  • سناریوی چندوجهی و بی‌اصالت
  • عدم وجود یک معمای جذاب
  • فیلم به ژانر مهیج و وحشت وفادار نیست
  • لوکیشن‌های تکراری
راهنمای امتیازات

نظرات

guest

0 دیدگاه
Inline Feedbacks
View all comments
بالا