-
10/10
خروج ناگهانی جیمز گان و پیتر سفران از مدیریت استودیو دی سی، آینده دنیای سینمایی DC را در هاله‌ای از ابهام و نگرانی‌های عمیق فرو برده است. در این مقاله، به بررسی ۳ مورد از مهم‌ترین نگرانی‌ها و چالش‌های پیش‌روی این فرنچایز ابرقهرمانی می‌پردازیم.
درست در لحظه‌ای که فکر می‌کردیم قطار دی‌سی روی ریل افتاده و به مرور میزبان آثار تلویزیونی و سینمایی مهیجی از این دنیای ابرقهرمانی خواهیم بود، ناگهان ترمز اضطراری کشیده شد! امروز، صنعت سرگرمی با یک پس‌لرزه اساسی از خواب بیدار شد. در واقع، با ادغام تاریخی شرکت برادران وارنر (Warner Bros) و اسکای‌دنس (Skydance)، جیمز گان (James Gunn) و پیتر سفران (Peter Safran) بعد از چهار سال فعالیت در استودیو دی سی، از مدیریت این شرکت به یک باره و بدون هیچ پیش‌زمینه‌ای کنار گذاشته شدند. شوک مهم ماجرا اینجاست که تا همین چند هفته پیش، همه‌چیز گل‌وبلبل به نظر می‌رسید و گمان می‌کردیم این دو نفر با تیم مدیریت جدید به توافق رسیده‌اند تا دنیای سینمایی دی‌سی (DCU) را با قدرت وارد فاز جدیدش کنند.
حالا سوال اصلی این است که دقیقا چه کسی سکان این کشتی طوفان‌زده را به دست گرفته است؟ در پاسخ باید گفت که یکی از مغزهای متفکر سابق دنیای مارول یعنی جرمی لاچام (Jeremy Latcham) صندلی ریاست دی سی را تصاحب کرده است. او با فرمول ساخت دنیاهای سینمایی بیگانه نیست. لاچام همان کسی است که با تهیه‌کنندگی مرد آهنی (Iron Man) و انتقام‌جویان (Avengers)، خشت‌های اول دنیای سینمایی مارول (MCU) را بنا کرد و بعدتر با مرد عنکبوتی: بازگشت به خانه (Spider-Man: Homecoming)، پای اسپایدرمن را به این دنیای گسترده باز کرد. جالب‌تر اینکه او در ساخت نگهبانان کهکشان (Guardians of the Galaxy) با خود جیمز گان هم همکار بوده است. روی کاغذ، او یک برگ برنده تمام‌عیار است؛ اما در دنیای بی‌رحم سینما، این تغییر ناگهانی مدیریت، سه بحران عمیق و فوری به وجود می‌آورد که می‌تواند به قیمت نابودی برند دی‌سی تمام شود. در ادامه، با بررسی چالش‌های مهم پیش‌روی دنیای DC، همراه رسانه سرگرمی باشید.
۳. یک ریبوت اجباری؛ حقیقتی که پشت درهای بسته پنهان می‌کنند
برای طرفدارانی که سال‌هاست اخبار دی‌سی را رصد می‌کنند، این تراژدی تکراری و کمی هم آشنا است. این دست‌کم سومین باری است که در حساس‌ترین روزهای توسعه این فرنچایز، همه‌چیز از درون فرو می‌پاشد. رسانه‌ها در حال حاضر فقط از تغییر مدیران استودیو حرف می‌زنند، اما فریب این موارد را نخورید؛ مسیر و نقشه راه هم به کلی دستخوش تغییراتی خواهد شد.
در حقیقت، خروج جیمز گان و پیتر سفران فقط یک جابه‌جایی مدیریتی ساده نیست؛ این اتفاق را به نوعی می‌توان مرگ یک چشم‌انداز دانست. اصلا اگر قرار نبود برنامه‌ها عوض شود، چرا باید می‌رفتند؟ پیش‌بینی اتفاقات بعدی هم چندان سخت نیست! مدیران جدید اسکای‌دنس هرگز زیر بار ایده‌های دیوانه‌وار و خاص گان نخواهند رفت. برای مثال، چه کسی باور می‌کند آن‌ها به ساخت سریال‌های اختصاصی و مستقل برای گوریلا گراد (Gorilla Grodd) و حتی جیمی اولسن (Jimmy Olsen) پیش از اکران فیلم بتمن (Batman) چراغ سبز نشان دهند؟
واقعیت تلخ این است که جیمز گان و پیتر سفران نقشهای جسورانه برای دی‌سی داشتند که اکنون به طور رسمی بایگانی شده است. پس از اکران فیلم مرد فردا (Man of Tomorrow)، دنیای دی‌سی رنگ‌وبوی غریبه‌ای به خود خواهد گرفت. غم‌انگیزتر اینکه حالا حتی نمی‌توانیم مطمئن باشیم دنباله فیلم سوپرمن (Superman) همانی باشد که گان در سر می‌پروراند؛ فیلمی که قرار بود شاه‌بیت غزل او باشد، حالا شاید به یک پایان‌بندی زورکی و سرهم‌بندی‌شده برای قصه ناتمام او در دی‌سی تبدیل شود.
۲. ستارگانی که در برزخ بلاتکلیفی رها شدند
بیایید به دهه ۲۰۱۰ برگردیم! وقتی برادران وارنر در حمایت از زک اسنایدر (Zack Snyder) و دنیای سینمایی‌اش (DCEU) دچار تردید شد، چه کسانی بیشترین ضربه را خوردند؟ قطعا هیچ‌کس به اندازه بازیگران فیلم لیگ عدالت (Justice League) تحت تاثیر این اتفاق قرار نگرفتند. ستاره‌هایی مثل هنری کویل (Henry Cavill)، بن افلک (Ben Affleck)، گل گدوت (Gal Gadot) و جیسون موموآ (Jason Momoa) که یا در اوج شهرت و یا در آستانه تبدیل به سوپراستارهای جهانی بودند، ناگهان در آتش این اتفاق سوختند.
حالا تاریخ در حال تکرار است و جیمز گان هم دقیقا لشکری مشابه اسنایدر برای خودش ساخته بود. او چهره‌های تازه‌نفسی مثل دیوید کورنسوت (David Corenswet) در نقش سوپرمن، آرون پیر (Aaron Pierre) در نقش فانوس سبز (گرین لنترن) جان استوارت و میلی آلکاک (Milly Alcock) را در نقش سوپرگرل به میدان آورد و برای محکم‌کاری، از کهنه‌کارهایی مثل جیسون موموآ، این بار در نقش لوبو (Lobo) و ناتان فیلیون (Nathan Fillion) در نقش گای گاردنر دعوت کرد.
نگاهی هم به لیست شخصیت‌های مکمل‌ها بیندازید؛ ریچل بروزناهان (Rachel Brosnahan) برای نقش لوئیس لین، نیکلاس هولت (Nicholas Hoult) برای لکس لوتر، ادی گاتگی (Edi Gathegi)، فرانک گریلو (Frank Grillo)، دیوید هاربر (David Harbour) و بازیگران جدیدی مثل آدریا آرجونا (Adria Arjona)، همگی با انتخاب جیمز گان به میدان آمده بودند. همه این بازیگران فقط و فقط به خاطر ایمان خود به رویای جیمز گان حاضر به پذیرش نقشهای خود در دنیای سینمایی جدید دی سی (DCU) بودند. اما اکنون این رویا هم از بین رفته است. این ستارگان اکنون در برزخی مطلق گیر افتاده‌اند و منتظرند ببینند در دنیای جدید دی‌سی چه سرنوشتی در انتظارشان است. شاید این تغییر مدیریت، آن‌ها را زودتر به پروژه‌های بزرگ‌تر برساند، اما راستش را بخواهید، تاریخ سینما به طور معمول پایان‌های خوشی برای این داستان‌ها ندارد.
۱. مرگ هویت؛ دی‌سی در مسیر تبدیل به یک مارول تقلبی
شما می‌توانید عاشق جیمز گان باشید یا از سبک فیلم‌سازی او متنفر باشید؛ اما یک چیز را نمی‌توانید انکار کنید! اینکه دنیای گان امضا و هویت خاص خودش را داشت. وقتی اثری در دی‌سی به موفقیت می‌رسید، طعمش شبیه هیچ فیلم ابرقهرمانی دیگری نبود. حالا به رزومه جرمی لاچام نگاه کنید؛ نقشه اسکای‌دنس مثل روز روشن است. آن‌ها می‌خواهند فرمول مارول را بردارند، روی دی‌سی پیاده کنند و فقط اسم شخصیت‌ها را تغییر دهند. اما این رویکرد پیش‌تر هم امتحان شده و نتیجه‌ای جز یک فاجعه‌ی تمام‌عیار نداشته است.
یادتان می‌آید آخرین باری که دی‌سی با اخراج یک چهره کلیدی ما را شوکه کرد چه اتفاقی افتاد؟ آن‌ها زک اسنایدر را از کارگردانی لیگ عدالت کنار گذاشتند و به سراغ کارگردان فیلم انتقام جویان یعنی جاس ویدون (Joss Whedon) رفتند تا فیلم را مارولی کند. با این حال، این سیاست موفق نبود و عملا یک توقف فلج‌کننده برای کل فرنچایز رقم زد. آن فیلم چنان شکستی خورد که وارنر مجبور شد با سرافکندگی سراغ اسنایدر برود تا با لیگ عدالت زک اسنایدر از او و هواداران دلجویی کند.
انتخاب لاچام به عنوان مدیر جدید استودیوی دی سی، دقیقا تداعی‌گر همان کابوس تاریخی است. با این طرز تفکر محافظه‌کارانه و مارول‌گونه، آیا عناوین موفقی متفاوتی مثل سریال فانوس‌ها (Lanterns) اصلا شانسی برای تولید دارند؟ اگر قرار است تمام برنامه‌های تلویزیونی و سینمایی دی‌سی صرفا یک کپی دست‌چندم از مارول باشد، باید با صدای بلند بگوییم؛ خیر، ممنون از شما!
دی‌سی از گذشته تا به امروز، شکوه و عظمتش را مدیون نگاه متفاوت و شجاعت کارگردانانش بوده است؛ فرقی نمی‌کند درباره دوران اسنایدر و گان حرف بزنیم، یا به شاهکارهای پیشین از کریستوفر نولان (Christopher Nolan)، دانر (Donner)، برتون (Burton) و حتی شوماخر (Schumacher) نگاه کنیم. اگر این هویت و نگاه خاص را از دی‌سی بگیرید، دقیقا انگار روح را از بدن آن بیرون کشیده‌اید.
در نهایت، خروج جیمز گان و پیتر سفران و ورود جرمی لاچام تحت مدیریت اسکای‌دنس، استودیو دی‌سی را در یک نقطه عطف تاریخی و پرمخاطره قرار داده است. این تغییرات ناگهانی، سه چالش بنیادین از جمله تحمیل یک ریبوت اجباری، بلاتکلیفی ستارگان تازه‌وارد و از بین رفتن هویت منحصربه‌فرد برند دی‌سی را به همراه دارد. افزون بر این موارد، تحلیلگران و هوادارن دوآتیشه دنیای سینمایی دی سی در شبکه‌های اجتماعی نیز در روزهای اخیر نگرانی‌های جدی و جدیدی را مطرح کرده‌اند که بر پیچیدگی اوضاع افزوده است. بسیاری از مخاطبان از خستگی از ریبوت‌های متوالی شکایت داشته و نسبت به هدر رفتن بودجه‌ها و زمان برای پروژه‌های ناتمام ابراز ناامیدی می‌کنند. همچنین، بی‌اعتمادی عمیق به دخالت‌های همیشگی مدیران برادران وارنر در امور خلاقانه، به یکی از داغ‌ترین بحث‌های فضای مجازی تبدیل شده است. با این اوصاف، آینده دنیای سینمایی دی‌سی (DCU) بیش از هر زمان دیگری در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و باید دید آیا این فرنچایز می‌تواند از این بحران مدیریتی جان سالم به در ببرد یا خیر!
در پایان این مقاله، دیدگاه شما در رابطه با تغییرات مدیریتی جدید استودیو دی سی و آینده پر از ابهام دنیای سینمایی DC چیست؟ به نظر شما، آیا جایگزینی جیمز گان و پیتر سفران با مدیر سابق استودیو مارول می‌تواند دی‌سی را به موفقیت برساند یا صرفا آن را به یک کپی بی‌هویت تبدیل می‌کند؟ آیا با کسانی که معتقدند اخراج زک اسنایدر بزرگ‌ترین اشتباه تاریخ دی‌سی بود و این فرنچایز دیگر هرگز روی خوش نخواهد دید موافق هستید؟ یا فکر می‌کنید جیمز گان هم از ابتدا گزینه اشتباهی برای نجات این دنیای سینمایی بود؟ فراموش نکنید که نظرات شخصی خود را با ما و دیگر کاربران رسانه سرگرمی به اشتراک بگذارید.
نظرات
دیدگاه خود را اشتراک گذارید