فرآیند ساخت طولانی فصل دوم سریال Pluribus اتفاق مثبتی است

هر هفته که اپیزود جدیدی از سریال Pluribus محصول علمی‌ تخیلی موفق شبکه اپل تی‌وی منتشر می‌شد، در کنار پاسخ دادن به بسیاری از پرسش‌ها، سوالات تازه‌تری هم مطرح می‌شد. از بررسی فرکانس‌های رادیویی توسط مانوسوس با بازی کارلوس-مانوئل وسگا (Carlos-Manuel Vesga) و ارتباط آن‌ها با شیوه ارتباط “ملحق شده‌ها” گرفته تا این‌که چه میزان از هویت انسانی گذشته در ذهن جمعی باقی مانده، سریال وینس گیلیگان (Vince Gilligan) پر از معماهای منحصر به ‌فرد و جذاب است. این رمز و رازها هم می‌تواند نقطه قوت باشد و هم نقطه ضعف، چرا که بینندگان مشتاق‌اند پس از اتفاقات پایانی فصل اول، سفر کارول با بازی درخشان ری سیهورن (Rhea Seehorn) را ادامه دهند.

با این حال، اظهارنظرهای اخیر گیلیگان نشان می‌دهد که طرفداران باید صبر بیشتری داشته باشند تا تیم نویسندگان آینده روایت را شکل دهند. به‌جای ناامید شدن بهتر است مخاطبان قدردان زمانی باشند که نویسندگان برای چنین پروژه‌ای صرف می‌کنند. حتی اگر این رویکرد با تمایل به بازگشت به قالب سنتی تلویزیون یعنی پخش سالانه هر فصل، در تضاد باشد، بدون شک اجرای دقیق Pluribus بسیار ارزشمندتر از شتاب‌زدگی است.

یکی از چشمگیرترین ویژگی‌های داستان‌گویی آثار وینس گیلیگان، توجه وسواس‌گونه به جزئیات است. در Pluribus، پس از دو سریال بزرگ او سریال Breaking Bad و سریال Better Call Saul، ایستراگ‌ها و نشانه‌های ظریف پیش‌آگاهی در سراسر داستان دیده می‌شود که تماشاگران دقیق از کشف آن‌ها لذت می‌برند. اما خلق چنین جزئیاتی ساده نیست و نیازمند بازنویسی‌های متعدد و جلسات فکری طولانی است.

در روز مطبوعاتی اخیر شبکه اپل‌ تی‌وی که نشریه کولایدر نیز در آن حضور داشت، گیلیگان این موضوع را تایید کرد و توضیح داد که هرچند تیم نویسندگان “در حال حاضر عمیق‌تر از آنچه انتظار داشت وارد فرآیند شده‌اند” اما هنوز فقط چند قسمت به‌ طور کامل شکل گرفته است. او صبری را که از مخاطبان انتظار می‌رود با این موضوع مقایسه کرد که برنامه پخش سریال قرار نیست از الگوی بازگشت سالانه سریال The Pitt پیروی کند. هرچند ممکن است برخی از این تاخیر ناامید شوند، اما احترام به تمایل نویسندگان برای حفظ رویکرد دقیق و حساب ‌شده در روایت، منطقی‌تر از عجله برای تحویل سریع اثر است.

یکی از تحولات اخیر در دنیای تلویزیون، سرعت انتشار سریال‌هاست. جایی که مدل استریمینگ غالب شده و فاصله بین فصل‌ها طولانی‌تر شده است. با این حال، برخی آثار جدید دوباره به قالب سنتی انتشار سالانه بازگشته‌اند، مانند The Pitt؛ روشی که گیلیگان آن را “روش قدیمی ‌مدرسه‌ای” توصیف می‌کند و به تجربه خودش در نگارش سریال The X-Files شباهت دارد. بدون تردید منتقدان از موفقیت سریال پزشکی HBO با بازی نوآ وایلی (Noah Wyle) یا حتی بازگشت قریب‌الوقوع سریال Daredevil: Born Again به ‌عنوان نمونه‌هایی استفاده خواهند کرد تا نشان دهند فرآیند ساخت فصل دوم سریال Pluribus بیش از حد طولانی است. موضوعی که یکی از آزاردهنده‌ترین روندهای سریال‌های استریمی به شمار می‌آید.

با این حال هیچ دو سریالی شبیه هم نیستند و استراتژی انتشار موفق برای یک اثر، لزوما برای دیگری جواب نمی‌دهد. سریال The Pitt و سریال Daredevil: Born Again جهان‌هایی واقع‌گرایانه‌تر و خطوط داستانی شفاف‌تری دارند که احتمالا فرآیند نویسندگی را ساده‌تر می‌کند. در مقابل Pluribus اثری منحصر به ‌فرد است؛ “ملحق شده‌ها” و منشا و سازوکارهای مرموز جذب آن‌ها، نیازمند طراحی و برنامه‌ریزی بسیار بیشتری در اتاق نویسندگان است تا مشخص شود در این دنیای علمی‌ تخیلی چه چیزهایی ممکن است و چه چیزهای دیگری نمی‌تواند حضور داشته باشد.