-
0/10
بامزهترین نقشهای سینمایی Ryan Gosling؛ ۷ اجرای فراموشنشدنی
وقتی کاریزما و کمدی، خطرناک با هم قاطی میشوند
از کمدیهای خشک و خونسرد تا لحظههایی که انگار خودش هم باورش نمیشد اینقدر بامزه باشد؛ نگاهی به نقشهایی که ثابت کردند جذابیت فقط به اخم کردن توی نور نئون نیست.
کارنامه هنری Ryan Gosling بدون تردید یکی از جذابترین مسیرهایی است که یک ستاره اصلی هالیوود میتواند داشته باشد. او در سالهای اخیر ثابت کرده فقط یک بازیگر خوشچهره برای نقشهای دراماتیک یا پروژههای عظیم علمیتخیلی نیست، بلکه توانایی کمنظیری در تغییر لحن و بازی در ژانرهای متفاوت دارد. چیزی که نقشهای سینمایی Ryan Gosling را بیش از پیش تماشایی میکند، ترکیب عجیب کاریزما، خونسردی و طنزی است که بهشکل طبیعی در اجرای او دیده میشود. همین ویژگی باعث شده تماشای بازیهایش حتی در جدیترین فیلمها هم سرگرمکننده باشد. از درامهای حقوقی نفسگیر گرفته تا آثار علمیتخیلی پرهزینه، Gosling همیشه راهی پیدا میکند تا با یک نگاه، مکث یا دیالوگ کوتاه، فضای فیلم را از خشکی خارج کند.
در طول سالها، حس کمدی دقیق و زمانبندی فوقالعاده Ryan Gosling او را به یکی از بامزهترین بازیگران نسل خودش تبدیل کرده است؛ اتفاقی که کمتر برای ستارهای با این جایگاه رخ میدهد. او در فیلمهایی با موضوعات سنگین مثل بحران اقتصادی نیز لحظات طنزآمیز خلق کرده و حتی در میان پروژههای بزرگ و حماسی هم اجرایهایی ارائه داده که از خندهدارترین نقشهای کارنامهاش محسوب میشوند. نکته جالب اینجاست که بخش مهمی از تحسینهای منتقدان برای نقشهای سینمایی Ryan Gosling دقیقا به همین اجراهای کمدی مربوط میشود. در شرایطی که آثار کمدی معمولا کمتر مورد توجه جشنوارهها قرار میگیرند، Gosling توانسته برای نقشهای طنز خود نامزد جوایز مهم شود و ثابت کند مهارتش در خنداندن مخاطب، چیزی فراتر از یک استعداد فرعی است.
The Big Short
همانطور که انتظار میرود، Ryan Gosling در یکی از غیرمنتظرهترین کمدیهای سالهای اخیر هم حضوری درخشان دارد. فیلم The Big Short روایتگر بحران مالی سال ۲۰۰۸ آمریکا و ماجرای ترکیدن حباب بازار مسکن است؛ موضوعی که در ظاهر بیشتر به یک درام تلخ اقتصادی شباهت دارد تا اثری کمدی. با این حال، حضور Adam McKay در مقام کارگردان و نویسنده باعث شده فیلم در کنار فضای سنگین خود، لحظات طنز تند و هوشمندانهای هم داشته باشد. بازیگرانی مانند Steve Carell و Brad Pitt سهم مهمی در ایجاد این فضای متفاوت دارند و حضور کوتاه چهرههایی مثل Margot Robbie نیز به جذابیت فیلم اضافه کرده است. در میان تمام این چهرهها، نقشهای سینمایی Ryan Gosling بار دیگر نشان میدهند که او چطور میتواند حتی در جدیترین داستانها نیز عنصر سرگرمی را حفظ کند.
Ryan Gosling در این فیلم نقش Jared Vennett، فروشنده بانک Deutsche Bank را بازی میکند؛ شخصیتی که قراردادهای مالی Michael Burry با بازی Christian Bale را برای سود شخصی خودش معامله میکند. برخلاف بسیاری از نقشهای قبلیاش، Gosling اینبار سراغ نوعی طنز خشک و کنترلشده رفته است. او مثل همیشه کاریزماتیک و جذاب ظاهر میشود، اما خندههایی که از مخاطب میگیرد بیشتر از جنس کنایه و رفتارهای سرد و حسابشده است تا شوخیهای مستقیم. شاید اجرای او در The Big Short از آن نقشهایی نباشد که مخاطب را بلندبلند بخنداند، اما بدون شک یکی از بهترین نمونهها برای درک تنوع و انعطافپذیری در نقشهای سینمایی Ryan Gosling محسوب میشود. انگار حتی وسط فروپاشی اقتصاد جهانی هم هالیوود اصرار دارد چند نفر خوشپوش با دیالوگهای طعنهآمیز جلوی دوربین بفرستد.
Lars And The Real Girl
ایده اصلی فیلم Lars and the Real Girl آنقدر عجیب و غیرمتعارف است که اگر بازیگر نقش اصلی از کاریزمای کافی برخوردار نباشد، کل فیلم بهسادگی میتواند به اثری شکستخورده تبدیل شود. خوشبختانه سازندگان فیلم Ryan Gosling را برای نقش Lars Lindstrom انتخاب کردند؛ بازیگری که حتی در سالهای ابتدایی فعالیت حرفهایاش هم نشانههای یک ستاره تمامعیار را داشت. داستان فیلم درباره مردی خجالتی و منزوی است که وارد رابطهای عاطفی با یک عروسک واقعی و انساننما به نام Bianca میشود. در نگاه اول، چنین داستانی بیشتر شبیه یک شوخی عجیب بهنظر میرسد، اما فیلم با کمک اجرای دقیق Gosling موفق میشود میان طنز، احساس و انسانیت تعادل برقرار کند. همین ویژگی باعث شده این اثر به یکی از متفاوتترین نمونهها در میان نقشهای سینمایی Ryan Gosling تبدیل شود.
بخش مهمی از فیلم حول سوءتفاهمها و ناتوانی دیگران در درک شخصیت Lars شکل میگیرد و Ryan Gosling بهخوبی بار احساسی داستان را به دوش میکشد. او در صحنههای احساسی کاملا باورپذیر ظاهر میشود، اما همزمان جذابیت و طنز خاص خودش را نیز حفظ میکند. خندههایی که فیلم از مخاطب میگیرد، بیشتر از جنس موقعیتهای غیرمنتظره و رفتارهای ساده اما دوستداشتنی Lars هستند. رابطه عجیب او با Bianca کمکم به چیزی تبدیل میشود که تماشاگر برخلاف انتظارش با آن ارتباط برقرار میکند. این نقش شاید یک کمدی شلوغ و اغراقآمیز نباشد، اما بدون شک یکی از شیرینترین و انسانیترین اجراها در میان نقشهای سینمایی Ryan Gosling محسوب میشود. سینما گاهی واقعا موجود عجیبی است؛ تماشاگر دو ساعت درباره رابطه عاطفی یک مرد با عروسک حرف میشنود و آخر فیلم هم احساساتی میشود.
The Fall Guy
تا سال ۲۰۲۴ دیگر تقریبا همه میدانستند که Ryan Gosling فقط یک ستاره خوشچهره برای فیلمهای جدی و عاشقانه نیست و توانایی فوقالعادهای در اجرای نقشهای کمدی دارد. بعد از موفقیت چندین اجرای طنزآمیز، فیلم The Fall Guy دقیقا روی همین ویژگی حساب باز کرد و تلاش کرد کمدی، اکشن و فضای عاشقانه را همزمان کنار هم قرار دهد. این فیلم که اقتباسی آزاد از سریال معروف دهه ۸۰ میلادی با همین نام است، توسط David Leitch ساخته شد؛ کارگردانی که پیشتر هم در آثاری مثل Deadpool 2 و Bullet Train نشان داده بود مهارت ویژهای در ترکیب اکشن پرهیجان با طنز دارد. نتیجه این همکاری، یکی از سرگرمکنندهترین آثار اخیر هالیوود شد؛ فیلمی که بار دیگر جایگاه نقشهای سینمایی Ryan Gosling را در میان آثار کمدی مدرن تثبیت کرد.
Ryan Gosling در The Fall Guy نقش Colt Seavers، بدلکار حرفهای فیلمهای اکشن را بازی میکند؛ شخصیتی که هم باید از ساختمانها سقوط کند و هم با حفظ خونسردی، دیالوگهای بامزه تحویل مخاطب بدهد. Gosling بهخوبی میداند چگونه با یک واکنش کوتاه یا لحن خاص، موقعیتهای معمولی را خندهدار کند و همین زمانبندی دقیق، مهمترین نقطه قوت اجرای او در فیلم است. در کنار صحنههای اکشن پرانرژی، شیمی جذاب او با Emily Blunt نیز به جذابیت داستان کمک زیادی میکند. بسیاری از منتقدان معتقد بودند بخش مهمی از بازخورد مثبت فیلم، به اجرای پرانرژی و کاریزماتیک Gosling مربوط میشود. حقیقت این است که هالیوود هرچقدر هم جلو برود، باز هم نمیتواند از فرمول مرد خوشتیپی که هم کتک میخورد، هم شوخی میکند و هم عاشق میشود دست بکشد.
Crazy, Stupid, Love
فیلم Crazy, Stupid, Love مجموعهای از بازیگران درجهیک کمدی را کنار هم جمع کرده است. حضور چهرههایی مثل Steve Carell، Emma Stone و Marisa Tomei بهتنهایی برای تضمین جذابیت یک کمدی رمانتیک کافی بهنظر میرسد، اما در نهایت این Ryan Gosling است که بیشتر از همه در فیلم میدرخشد. داستان فیلم چند روایت عاشقانه مختلف را بهصورت همزمان دنبال میکند و یکی از مهمترین آنها درباره Jacob با بازی Gosling است؛ مردی خوشپوش و اعتمادبهنفس که تصمیم میگیرد به Cal با بازی Steve Carell یاد بدهد چگونه در بارها با زنان آشنا شود. ترکیب شخصیتی این دو کاراکتر و دیالوگهای ردوبدلشده میان آنها، یکی از بامزهترین بخشهای فیلم را شکل میدهد و بار دیگر توانایی نقشهای سینمایی Ryan Gosling در خلق کمدی را ثابت میکند.
Ryan Gosling در نقش Jacob دقیقا همان کاریزمای اغراقآمیزی را ارائه میدهد که فیلم به آن نیاز دارد. او نقش مردی را بازی میکند که ظاهرا همیشه میداند چه باید بگوید و چگونه رفتار کند، اما جذابیت اصلی اجرا در نحوه تعامل او با شخصیت دستپاچه Steve Carell شکل میگیرد. صحنه خرید لباس آنها هنوز هم یکی از بهیادماندنیترین لحظات فیلم است؛ جایی که Gosling با واکنشهای اغراقآمیز و رفتارهای کنترلشدهاش، موقعیتی کاملا معمولی را به یک سکانس خندهدار تبدیل میکند. حتی نحوه بیان دیالوگهای عجیب و اغواگرانه او هم بخشی از شوخی فیلم محسوب میشود. در سکانس پایانی که تمام داستانها به شکلی دیوانهوار به هم گره میخورند، Gosling دوباره چند مورد از بهترین لحظات فیلم را خلق میکند؛ از جمله درگیری ناگهانی و خندهدارش با رقیب Cal. انگار بعضی از نقشهای سینمایی Ryan Gosling صرفا برای این ساخته شدهاند که ثابت کنند اعتمادبهنفس بیش از حد، اگر بهاندازه کافی جذاب باشد، میتواند خیلی هم بامزه بهنظر برسد.
Project Hail Mary
در نگاه اول، Project Hail Mary اصلا شبیه فیلمی بهنظر نمیرسد که جایی برای کمدی داشته باشد. داستان درباره معلمی به نام Ryland Grace با بازی Ryan Gosling است که ناگهان خود را در مأموریتی فضایی برای نجات زمین پیدا میکند؛ مأموریتی که سرنوشت کل سیاره به موفقیت آن وابسته است. اما فیلم خیلی زود مسیر متفاوتی پیدا میکند، چون شخصیت اصلی در فضا با موجودی فضایی روبهرو میشود و میان آنها رابطهای غیرمنتظره شکل میگیرد. همین ایده عجیب و غیرعادی، فضای فیلم را از یک اثر علمیتخیلی خشک و سنگین جدا میکند و فرصتی تازه برای درخشش نقشهای سینمایی Ryan Gosling بهوجود میآورد. ترکیب تنهایی، ترس، سردرگمی و طنز در این فیلم باعث شده Project Hail Mary یکی از متفاوتترین آثار کارنامه Gosling باشد.
بخش بزرگی از فیلم در شرایطی پیش میرود که Ryan Gosling عملا باید مقابل یک عروسک یا شخصیت دیجیتالی بازی کند، اما توانایی او در اجرای کمدی باعث میشود فیلم هرگز خستهکننده نشود. رابطه دوستانه و بامزه او با موجود فضایی، لحظات جذاب زیادی خلق میکند، اما نقطه قوت اصلی اجرا در کمدی فیزیکی Gosling دیده میشود. از تقلا کردن در شرایط بیوزنی گرفته تا جیغهای ناگهانی و تلاش برای کنار آمدن با وضعیت عجیب زندگی جدیدش، همهچیز با زمانبندی دقیقی اجرا شده است. همین لحظات باعث شده بسیاری این نقش را یکی از خندهدارترین و سرگرمکنندهترین اجراها در میان نقشهای سینمایی Ryan Gosling بدانند. بشر هنوز هم وقتی کسی در فضا سکندری میخورد و وحشتزده فریاد میزند، میخندد؛ ظاهرا تکامل انسانی تا همینجا بیشتر نرسیده است.
Barbie
وقتی صحبت از خندهدارترین نقشهای Ryan Gosling میشود، ذهن بسیاری از مخاطبان فورا به Barbie میرود؛ فیلمی که به یکی از بزرگترین پدیدههای سینمایی سال تبدیل شد و بیش از یک میلیارد دلار فروش جهانی داشت. موفقیت عظیم فیلم فقط به گیشه محدود نماند و Gosling برای بازی در نقش Ken تحسین گسترده منتقدان را هم بهدست آورد؛ از جمله نامزدی اسکار، گلدن گلوب و چندین جایزه مهم دیگر در بخش بهترین بازیگر مکمل. هرچند Barbie بیش از هر چیز روی شخصیت Barbie و نگاه فیلم به زنان تمرکز دارد، اما بسیاری معتقدند Ken با بازی Ryan Gosling همان عنصری است که بیشترین تاثیر را روی مخاطبان گذاشت. این فیلم بار دیگر ثابت کرد نقشهای سینمایی Ryan Gosling حتی در اغراقآمیزترین و فانتزیترین دنیاها هم میتوانند کاملا تاثیرگذار و سرگرمکننده باشند.
Ryan Gosling شخصیت Ken را دقیقا همانطور بازی میکند که از یک عروسک اسباببازی انتظار میرود؛ مردی که دنیایش به سادهترین مفاهیم ممکن محدود شده و ظاهرا مهمترین مهارت زندگیاش چیزی به نام beach است. همین سادگی اغراقآمیز باعث میشود تقریبا تمام واکنشها و دیالوگهای او خندهدار از آب دربیاید. خنده معروف Gosling در فیلم خیلی زود به بخشی از فرهنگ اینترنت تبدیل شد، اما بدون شک نقطه اوج اجرای او به سکانس I’m Just Ken مربوط میشود؛ اجرایی موزیکال، عجیب و کاملا دیوانهوار که Gosling آن را با جدیت کامل اجرا میکند و دقیقا همین موضوع صحنه را بامزهتر میکند. شاید مهمترین ویژگی نقشهای سینمایی Ryan Gosling این باشد که حتی وقتی قرار است نقش یک عروسک پلاستیکی سردرگم را بازی کند، باز هم میتواند کاری کند مخاطب چشم از او برندارد. هالیوود سالها دنبال فرمول ستارهسازی بود، بعد ناگهان فهمید کافی است یک مرد بلوند را با کت خزدار وسط بحران هویت رها کند.
The Nice Guys
واقعا عجیب است که The Nice Guys هنوز آنطور که باید دربارهاش صحبت نمیشود؛ چون این فیلم نهتنها خندهدارترین اجرای Ryan Gosling را در خود دارد، بلکه یکی از بهترین نقشآفرینیهای کل کارنامه او محسوب میشود. فیلم Shane Black داستان کارآگاهی خصوصی به نام Holland با بازی Gosling را دنبال میکند که ناخواسته با یک مامور خشن و جدی با بازی Russell Crowe همراه میشود تا پرونده ناپدید شدن یک دختر نوجوان را حل کنند. تفاوت شدید شخصیت این دو، موتور اصلی فیلم است و دقیقا همان چیزی است که باعث شده مخاطبان حتی سالها بعد همچنان خواهان دنبالهای برای آن باشند. در میان تمام نقشهای سینمایی Ryan Gosling، شاید کمتر شخصیتی به اندازه Holland اینقدر دوستداشتنی، دستپاچه و بامزه از آب درآمده باشد.
بخش بزرگی از جذابیت اجرای Ryan Gosling به ناتوانی خندهدار شخصیت Holland برمیگردد. او با اعتمادبهنفس کامل وارد موقعیتها میشود، اما تقریبا همیشه همهچیز را خراب میکند و همین تضاد، لحظات فوقالعاده بامزهای میسازد. تعامل Gosling و Russell Crowe در طول فیلم فوقالعاده طبیعی و سرگرمکننده است، اما او در صحنههای مشترک با Angourie Rice که نقش دخترش را بازی میکند نیز میدرخشد. از واکنش اغراقآمیزش هنگام تعارف یک نوشیدنی رایگان گرفته تا جیغ معروف و بلندش بعد از شکستن دستش، همهچیز نمونه کاملی از کمدی فیزیکی و زمانبندی دقیق اوست. The Nice Guys شاید یکی از دستکمگرفتهشدهترین آثار میان نقشهای سینمایی Ryan Gosling باشد، اما برای بسیاری از طرفداران، این همان نقطهای است که Gosling به اوج توانایی کمدی خودش میرسد. ظاهرا بشر هیچوقت از تماشای مردی شیکپوش که در انجام سادهترین کارها شکست میخورد خسته نمیشود.
نظرات
دیدگاه خود را اشتراک گذارید