-
10/10
نگاهی بر برترین انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ تا امروز
از بهترین تا معمولیترین
رشد خیرهکننده محبوبیت انیمه در سالهای اخیر، تنها به سریالهای طولانی و پرطرفدار محدود نمانده و سینما را نیز بهطور جدی تحت تاثیر قرار داده است. انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ حالا به بخشی تعیینکننده از جریان اصلی سرگرمی جهان تبدیل شدهاند؛ آثاری که هم در گیشه میدرخشند و هم در میان منتقدان جایگاه ویژهای پیدا کردهاند و نشان میدهند این مدیوم بیش از هر زمان دیگری در مرکز توجه مخاطبان جهانی قرار دارد.
در سالهای اخیر، اگرچه انیمه همواره بهعنوان رسانهای تاثیرگذار و پرطرفدار شناخته میشد، اما عصر دیجیتال باعث جهشی چشمگیر در محبوبیت آن شده است. دسترسی آسانتر از طریق پلتفرمهای آنلاین و گسترش مخاطبان جهانی سبب شده آثار گوناگون، از مجموعههای کلاسیکی مانند One Piece و Dragon Ball گرفته تا عناوین تازهنفس مانند Chainsaw Man و Jujutsu Kaisen، بیش از هر زمان دیگری مورد توجه قرار بگیرند. هرچند انیمه اغلب با سریالهای طولانی شناخته میشود، اما این موج فراگیر تنها به مجموعههای تلویزیونی محدود نمانده و انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ نیز از این رشد انفجاری بینصیب نبودهاند. در واقع، استقبال گسترده مخاطبان جهانی باعث شده تولیدات سینمایی این مدیوم نیز سهم قابلتوجهی از این رونق تاریخی را به خود اختصاص دهند و در کانون توجه بازار جهانی سرگرمی قرار بگیرند.
سینمای انیمه البته پدیدهای تازه محسوب نمیشود و آثاری ماندگار مانند Akira ،Spirited Away و Perfect Blue سالهاست در فهرست برترین انیمیشنهای تاریخ جای دارند و همچنان تحسین میشوند. با این حال، پذیرش گسترده جهانی در سالهای اخیر موجب شده انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ به موفقترین و محبوبترین دوره خود در بازارهای بینالمللی برسند. چه با فیلمهایی کاملا مستقل که داستانی تازه روایت میکنند و چه با آثاری که ادامه سینمایی مجموعههای پرطرفدار هستند، این دهه تاکنون میزبان آثاری شاخص و جریانساز بوده است. مجموعهای از فیلمهای نمادین که نشان میدهند دهه ۲۰۲۰ میتواند به یکی از دورههای تعیینکننده در تاریخ این مدیوم تبدیل شود و جایگاه آن را در صنعت جهانی سرگرمی بیش از پیش تثبیت کند.
Belle
Belle به کارگردانی Mamoru Hosoda، خالق آثاری چون Digimon: The Movie ،Summer Wars و Wolf Children، بازآفرینی خیالانگیز و مدرن افسانه Beauty and the Beast در عصر دیجیتال است که روایت کلاسیک را به شکلی بنیادین دگرگون میکند. داستان درباره Suzu، دختر ۱۷ ساله درونگرایی است که هنوز از فقدان مادرش در کودکی رنج میبرد و در دنیای گسترده آنلاین U پناه میگیرد. او در این جهان مجازی با هویتی تازه به نام Belle، به ستارهای محبوب و خوانندهای پرطرفدار تبدیل میشود؛ شخصیتی که میلیونها نفر شیفتهاش هستند. اما رویارویی با موجودی مرموز و خطرناک که به هیولایی طردشده شهرت دارد، مسیر زندگی Suzu را تغییر میدهد و او را با حقیقتی روبهرو میکند که شباهتهای غیرمنتظرهای میان خود و آن هیولا مییابد. این روایت مدرن و چندلایه، جایگاه Belle را در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ تثبیت کرده است.
Belle صرفا بازگویی همان خط داستانی آشنا در بستری امروزی نیست، بلکه تکاملی کامل از مفاهیم اصلی افسانه Beauty and the Beast به شمار میرود. فیلم با نگاهی هوشمندانه، نقش شبکههای اجتماعی و هویت دیجیتال را در زندگی نسل جدید وارد روایت میکند، بیآنکه این عناصر تصنعی یا تحمیلی به نظر برسند. مضامین جاودانهای چون پذیرش، خودشناسی و همدلی، در دل فضایی مدرن و فناورانه بازتعریف میشوند و به داستانی شخصیتر و عمیقتر جان میبخشند. در کنار این لایههای مفهومی، سبک بصری خیرهکننده و طراحی چشمنواز جهان مجازی، Belle را به یکی از زیباترین و متمایزترین آثار انیمهای سالهای اخیر تبدیل کرده است؛ اثری که در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ جایگاهی شاخص و تاثیرگذار دارد.
Suzume
Makoto Shinkai، کارگردان آثاری مانند Weathering With You و Your Name، در فیلم Suzume بار دیگر سراغ روایتی فانتزی و ماجراجویانه رفته که عشق نوجوانانه را با نیرویی مرموز و توضیحناپذیر پیوند میزند. داستان درباره دختری جوان به نام Suzume است که زندگی عادی خود را سپری میکند، اما مواجههای اتفاقی با پسری مرموز، او را وارد جهانی از درهای جادویی و ماموریتی برای محافظت از ژاپن در برابر فجایع میکند. ماجرا زمانی پیچیدهتر میشود که یک گربه جادویی بازیگوش، این پسر را به صندلی کودکانهای زنده تبدیل میکند و حالا Suzume باید هم در انجام وظایف او همراهیاش کند و هم راهی برای بازگرداندن بدن اصلیاش بیابد. چنین رویکردی باعث شده این اثر به یکی از نمونههای شاخص در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ تبدیل شود و بار دیگر توانایی Shinkai در خلق جهانهایی خیالانگیز را به نمایش بگذارد.
Suzume بسیاری از مولفههای آشنای آثار پیشین Shinkai را در خود دارد؛ از رازهای بزرگ با ایدههای بلندپروازانه گرفته تا مضامینی چون پذیرش، هویت و استقلال فردی. با این حال، آنچه این فیلم را در کارنامه او متمایز میکند، ارجاعات و مضامین پررنگ مرتبط با زلزله سال ۲۰۱۱ ژاپن و پیامدهای عاطفی و اجتماعی آن است. پرداختن به رنج جمعی و تاثیرات ماندگار آن فاجعه، به فیلم هویتی مستقل میبخشد و عمق احساسی روایت را افزایش میدهد. همین ترکیب از خیالپردازی شاعرانه و مواجهه صادقانه با دردهای واقعی، سبب شده Suzume نهتنها در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ جایگاهی ویژه پیدا کند، بلکه به اثری تاثیرگذار در مسیر تکامل سینمای انیمه نیز تبدیل شود.
Evangelion: 3.0+1.0 Thrice Upon a Time
Neon Genesis Evangelion بهعنوان یکی از تحسینشدهترین و تاثیرگذارترین مجموعههای تاریخ انیمه شناخته میشود و فیلم پایانی آن، The End of Evangelion، سالهاست جایگاهی افسانهای در میان مخاطبان دارد. با این حال، سالها پس از پایان نسخه اصلی، Hideaki Anno تصمیم گرفت روایت این جهان را در قالب مجموعهای از فیلمهای سینمایی بازآفرینی کند؛ پروژهای که از سال ۲۰۰۷ آغاز شد و حالا با Evangelion: 3.0+1.0 Thrice Upon a Time به ایستگاه پایانی خود رسیده است. این فیلم که ادامه اثر اکرانشده در سال ۲۰۱۲ محسوب میشود، نهتنها جمعبندی یک بازسازی بلندپروازانه است، بلکه به یکی از مهمترین رویدادهای انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ تبدیل شده و توجه گسترده مخاطبان جهانی را به خود جلب کرده است.
انتظارات از Thrice Upon a Time در سطحی کمسابقه قرار داشت؛ اثری که باید هم در حد و اندازه فیلمهای بازسازی Evangelion ظاهر میشد و هم با میراث سنگین The End of Evangelion مقایسه میگردید. با این حال، فیلم به شکلی کمنظیر موفق شد نهتنها این انتظارات عظیم را برآورده کند، بلکه با ارائه نگاهی تازه و عمیقتر به داستان و مفاهیم اصلی، چشماندازی جدید به جهان Evangelion ببخشد. پرداخت فلسفی، بار احساسی سنگین و جمعبندی جسورانه روایت، این اثر را به تجربهای متمایز تبدیل کرده است. بهندرت پیش میآید فیلمی با چنین فشار انتظاری بتواند تا این اندازه موفق عمل کند و حتی در برخی جنبهها فراتر از پیشبینیها ظاهر شود؛ دستاوردی که جایگاه آن را در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ تثبیت میکند و آن را به نقطه عطفی در تاریخ این مدیوم بدل میسازد.
Look Back
Look Back با مدتزمان تنها ۵۸ دقیقه، نمونهای کمنظیر از روایت فشرده و تاثیرگذار است که در همین زمان کوتاه، داستانی عاطفی درباره دوستی و اندوه را با قدرتی چشمگیر به تصویر میکشد؛ روایتی که حتی بسیاری از درامهای بلند در سینمای زنده و انیمیشن به آن دست پیدا نمیکنند. فیلم با ضرباهنگی دقیق و حسابشده پیش میرود و لحظهای از تاثیرگذاری خود را هدر نمیدهد. پیچشهای ناگهانی و ضربههای احساسی آن بهگونهای طراحی شدهاند که مخاطب را تا پایان درگیر نگه میدارند و اثری ماندگار بر جا میگذارند. در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰، این اثر بهعنوان یکی از تاثیرگذارترین و اشکآورترین تجربهها شناخته میشود؛ فیلمی که نشان میدهد قدرت احساس، وابسته به زمان طولانی نیست، بلکه به عمق روایت بستگی دارد.
این فیلم کوتاه اما عمیقا احساسی، نگاهی صمیمانه به دوستی غیرمنتظره و رشد فردی از منظر دو هنرمند نوجوان دارد و در عین حال ادای احترامی ظریف به فرآیند خلق اثر هنری در سنین پایین است. داستان درباره Fujino، دانشآموزی اجتماعی و محبوب، و Kyomoto، دختری منزوی و خجالتی، شکل میگیرد؛ دو شخصیتی که در ابتدا به دلیل علاقه مشترکشان به طراحی و خلق مانگا در موقعیتی رقابتی قرار دارند، اما همین رقابت به پیوندی غیرمنتظره و عمیق میان آنها تبدیل میشود. Look Back با تمرکز بر تاثیر مانگا بر زندگی افراد و نمایش ظرافتهای روحی خالقان جوان، جایگاه ویژهای در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ پیدا کرده و به اثری ماندگار در بازنمایی شور خلاقیت و بهای عاطفی آن بدل شده است.
Chainsaw Man – The Movie: Reze Arc
انیمیشن پرجزئیات و جهانسازی خلاقانه در کنار شخصیتپردازی چندلایه و بار نمادین قابلتوجه، Chainsaw Man را به یکی از نمادهای انیمه در دهه ۲۰۲۰ تبدیل کرده است و Chainsaw Man – The Movie: Reze Arc نیز کاملا در حد و اندازه جایگاهی ظاهر میشود که این مجموعه برای خود ساخته است. این فیلم در عین ارائه صحنههای اکشن پرزرقوبرق و هیجانانگیز که از آثار شاخص شونن انتظار میرود، بر پویایی پیچیده روابط شخصیتها و روایت مستقل خود تکیه دارد؛ عناصری که باعث شده Reze Arc به اثری محبوب در میان مخاطبان تبدیل شود. همین ویژگیها آن را به یکی از نمونههای شاخص در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ بدل کرده و جایگاهش را در میان اقتباسهای موفق سینمایی تثبیت میکند.
این فصل مهم از داستان Denji، لحظاتی عمیق و خوداندیشانه را برای شخصیت او رقم میزند و رابطه تراژیکش با Reze، همزمان زیبا و دردناک پیش میرود. مخاطب از همان ابتدا میداند سرنوشت خوشی در انتظار این دو نیست، اما فیلم با خلق لحظاتی سرشار از لطافت و شادی، تعادلی احساسی ایجاد میکند و سپس ناگهان با چرخشی تند، به اوج یک اکشن تمامعیار میرسد. همین تضاد میان لطافت عاطفی و خشونت انفجاری، هویت منحصربهفردی به اثر بخشیده است. با گذشت زمان، این فیلم میتواند بیش از پیش مورد توجه و تحسین قرار گیرد و بهعنوان یکی از برجستهترین آثار شونن و حتی یکی از مهمترین انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ شناخته شود.
Blue Giant
Blue Giant به کارگردانی Yuzuru Tachikawa، خالق Mob Psycho 100، ادای دینی چشمنواز به موسیقی جَز و جادوی هنر اجرا است؛ اثری که از نخستین دقیقه تا پایان، با انرژی و شور خلاقانهاش مخاطب را همراه میکند. داستان درباره Dai Miyamoto، دانشآموز دبیرستانی جاهطلبی است که رویای تبدیل شدن به اسطوره جَز را در سر دارد و میخواهد روی صحنههای بزرگ بدرخشد و نامش را در تاریخ ثبت کند. او در این مسیر با Yukinoi Sawabe، دیگر علاقهمند جدی جَز، و هماتاقیاش Shunjia Tamada که تا پیش از آن حتی سازی به دست نگرفته، گروهی موسیقی تشکیل میدهد. این سه نفر در کنار یکدیگر، مسیری غیرمنتظره را طی میکنند و در دل چالشها، طعم موفقیت و لذت واقعی اجرا را میچشند. چنین روایتی باعث شده این فیلم به یکی از نمونههای متفاوت و قابلتوجه در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ تبدیل شود.
Blue Giant با ترکیب سکانسهای سهبعدی فوقسبکمند و اجراهای جَزی پرشور و نفسگیر، گردابی احساسی خلق میکند که بهسادگی از ذهن مخاطب پاک نمیشود. فیلم در جوهره خود، قدرت رهاییبخش اجرا روی صحنه را درک میکند و این حس را با بیانی صادقانه و پرانرژی منتقل میسازد؛ بیانی که کمتر اثری، چه در قالب انیمه و چه در سینمای جریان اصلی، توانسته به آن دست یابد. پرداخت دقیق به مسیر رشد شخصیتها و تاکید بر تلاش، شکست و دوباره برخاستن، هویت مستقلی به اثر بخشیده است. با گذر زمان، Blue Giant این ظرفیت را دارد که نهتنها در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ جایگاهی رفیع پیدا کند، بلکه بهعنوان یکی از مهمترین فیلمهای تاریخ درباره موسیقی جَز نیز شناخته شود.
The Boy and the Heron
بازگشت غیرمنتظره اما تحسینبرانگیز Hayao Miyazaki با فیلم The Boy and the Heron را میتوان بدرقهای شایسته برای کارنامه افسانهای او در دنیای انیمیشن دانست. این فیلم داستان Mahito را روایت میکند؛ پسری نوجوان که پس از مرگ مادرش با اندوهی عمیق دستوپنجه نرم میکند و همزمان با شعلهور بودن جنگ جهانی دوم، ناچار میشود به خانهای روستایی نقل مکان کند. او در مسیر سازگاری با محیط تازه، به جهانی رازآلود و فراتر از واقعیت قدم میگذارد؛ جهانی سرشار از موجودات جادویی و خطرهایی که در هر گوشه کمین کردهاند و در عین حال، پاسخی برای بحرانهای درونی و زخمهای روحیاش در خود دارند. این روایت خیالانگیز و در عین حال شخصی، جایگاه فیلم را در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ تثبیت کرده و بار دیگر نگاه انسانی Miyazaki را به نمایش میگذارد.
آخرین اثر Miyazaki پیش از این فیلم، The Wind Rises بود که ۱۰ سال پیش اکران شد، اما The Boy and the Heron بهروشنی نشان میدهد چرا او همچنان یکی از تاثیرگذارترین چهرههای تاریخ انیمیشن ژاپن به شمار میرود. فیلم با تکیه بر نقاط قوت همیشگی او، از تصویرسازیهای شاعرانه و ایدههای خلاقانه گرفته تا مضامین فقدان و پذیرش، همزمان بازتابی از جهانبینی آثار گذشتهاش و نگاهی خودآگاهانه به زندگی و مسیر حرفهایاش است. ترکیب تصاویر چشمنواز، مفاهیم خیالپردازانه و پیامی عمیقا احساسی درباره سوگ و آشتی با واقعیت، این اثر را به تجربهای کمنظیر تبدیل کرده است؛ تجربهای که نهتنها در میان انیمههای سینمایی دهه ۲۰۲۰ برجسته جلوه میکند، بلکه میتواند بهعنوان نقطه عطفی در تاریخ سینمای انیمه نیز مورد توجه قرار گیرد.
نظرات
دیدگاه خود را اشتراک گذارید